1922 - recenzja filmu od Netfixa

Kinga nigdy za wiele! TakÄ… tezÄ™ zdaje siÄ™ potwierdzać Netflix, który miesiÄ…c po premierze udanej ekranizacji Gry Geralda, postanowiÅ‚ zaprezentować posiadaczom abonamentu kolejnÄ… ekranizacjÄ™ prozy chyba najbardziej rozpoznawalnego pisarza - Stephana Kinga. Na owej platformie zagoÅ›ciÅ‚ bowiem 1922, film oparty na mniej znanym opowiadaniu autora, zamieszczonym w zbiorze czterech mini powieÅ›ci zatytuÅ‚owanym: "Czarna Bezgwiezdna Noc", udowadniajÄ…c, że filmy grozy czerpiÄ…ce inspiracjÄ™ z dzieÅ‚ Kinga wychodzÄ… Netflixowi na dobre. Echh.... chciaÅ‚oby  siÄ™ krzyknąć... ja chce wiÄ™cej!

 

Opowieść snutÄ… przez narratora w osobie gÅ‚ównego bohatera Å›ledzimy poprzez jego opowiadanie, które zaczyna siÄ™ w obskurnym pokoju hotelowym, Magnolia. SiedzÄ…c nad listem, spisujÄ…c zdanie po zdaniu swojÄ… spowiedź, odsÅ‚ania tragiczne wydarzenia, które rozegraÅ‚y siÄ™ w pamiÄ™tnym roku 1922, w którym przyszÅ‚o mu zabić wÅ‚asnÄ… żonÄ™. Wilfred Leland James (Thomas Jane) rolnik w Å›rednim wieku utrzymujÄ…cy siebie i rodzinÄ™ z produkcji kukurydzy wiedzie spokojne, lecz nie pozbawione problemów życie w maÅ‚ej wiosce Hemingford Home w Nebrasce. Praca na farmie jest dla niego wszystkim co kocha i to wÅ‚aÅ›nie w niej widzi przyszÅ‚ość swojÄ… i swojej rodziny. Niestety zgoÅ‚a odmienne zdanie ma jego małżonka Arlette Christina Winters James (Molly Parker), posiadaczka wiÄ™kszej części ziemi w ich gospodarstwie, wniesionej do małżeÅ„stwa w posagu. Kobieta lubiÄ…ca zaglÄ…dać do kieliszka, wÅ‚adajÄ…ca nie wybrednym jÄ™zykiem, miÅ‚oÅ›niczka modnych strojów,  decyduje siÄ™ pewnego dnia na opuszczenie męża i wyjazd do miasta, gdzie wraz z synem ma uÅ‚ożyć sobie nowe, lepsze życie. Proponuje mu zatem sprzedaż jej części ziemi, pieniÄ…dze z transakcji zamierzajÄ…c  przeznaczyć na zaÅ‚ożenie sklepu z sukienkami i bytowanie z dala od wiejskiego zaÅ›cianka. Zniesmaczony tÄ… propozycjÄ… i przerażony wizjÄ… utraty syna i spadkobiercy, Wilfred widzi tylko jedno rozwiÄ…zanie - nakÅ‚onić pierworodnego, by wspólnie zabili ArlettÄ™ James, przekonujÄ…c Henry'ego Fremana Jamesa (Dylan Schmid), że to jedyna wyjÅ›cie z tej patowej sytuacji. 

 

1922 jest jak już wspominaÅ‚am  wiernÄ… ekranizacjÄ… prozy Kinga, wiÄ™c nikogo, kto choć trochÄ™ zna jego twórczość nie powinien dziwić klimat filmu, Å‚Ä…czÄ…cy mroczny thriller z elementami horroru. Reżyser i scenarzysta zarazem, Zak Hilditch niezwykle umiejÄ™tnie zbudowaÅ‚ atmosferÄ™ jaka dominuje w książkach pisarza grozy, w których twórca nie tylko straszy, ale przede wszystkim prezentuje studium przewrotnej i dwojakiej natury ludzkiej. Taki obraz czÅ‚owieka, w tym wypadku Wilfreda przyjdzie nam w 1922 poznać, mężczyzny, który mówi: "WierzÄ™, że w Å›rodku każdego czÅ‚owieku siedzi ktoÅ› inny. Nieznajomy. PrzebiegÅ‚y" . To na czÅ‚owieku skupia siÄ™ wszystko to co widzimy na ekranie, poczÄ…wszy od zbliżeÅ„ twarzy, mimiki, poprzez gesty, sÅ‚owa i czyny. Ten film udowadnia, że można tworzyć mrocznÄ… opowieść nie tylko wyskakujÄ…cymi zza rogu zjawami, ale przede wszystkim beznadziejÄ… i bezsilnoÅ›ciÄ… wylewajÄ…cÄ… siÄ™ z każdego ujÄ™cia tej filmowej produkcji.

 

 

Wilfred to postać niezwykle tragiczna i choć to jego żona koÅ„czy marnie, to nie ona jest tu jedynÄ… ofiarÄ…. Kolejna produkcja Netflixa potwierdza stwierdzenie, że nie ma zbrodni doskonaÅ‚ej, bo oprócz jej wykrycia, czy też nie, mordercÄ™ gnÄ™bi jego wÅ‚asne sumienie. Podczas upÅ‚ywajÄ…cych minut filmu widzimy jak z oprawcy James staje siÄ™ ofiarÄ…, nÄ™kanÄ… przez wizje swojego czynu, przez zÅ‚y los, który pozbawia go wszystkiego tego, co miaÅ‚o przyjść wraz z zabójstwem żony. Okazuje siÄ™, że mord to jedynie jedna strona medalu, druga jest jeszcze straszniejsza. W zadziwiajÄ…co dobry sposób ukazana jest tu niemoc naszego bohatera nie tylko dziÄ™ki doskonaÅ‚ej grze aktorskiej Thomasa Jane, ale także poprzez ujÄ™cia filmowe, zbliżenia, wszechobecny smutek i mrocznÄ… narracjÄ™, w wykonaniu samego Wilfreda. 

 

1922 to nie tylko mroczny thriller o czynie i jego konsekwencjach, ale i także horror. Dlatego też nie zabrakÅ‚o w nim scen typowych dla tego gatunku filmowego. Mamy wiÄ™c pojawiajÄ…cÄ… siÄ™ zjawÄ™ uÅ›mierconej żony Jamesa, trzaskajÄ…ce drzwi, wyÅ‚ażące zewszÄ…d szczury, czy też sugestywne sceny, czy to zbliżenie na wszystko mówiÄ…cÄ… twarz mordercy, czy na siekierÄ™, która może być potencjalnym narzÄ™dziem zbrodni, lub na starÄ… studniÄ™, miejsce pochówku małżonki. Klimat dreszczyku buduje także muzyka, które już na wstÄ™pie go podkrÄ™ca lejÄ…c nam w uszy zÅ‚owroga nutÄ™, w której dominujÄ… dziwne szepty. 

 

Sukces fabularny tego filmu to także rewelacyjna rola Thomasa Jane'go, który wzbiÅ‚ siÄ™ na wyżyny aktorskiej profesji. Doskonale poprowadzona postać Wilfreda Leland Jamesa, który chropowatym niczym piach, niskim, acz peÅ‚nym spokoju mÄ™skim gÅ‚osem wypowiada zdania prawie nie otwierajÄ…c ust, z zaciÅ›niÄ™tymi zÄ™bami, Å›wietnie podkreÅ›lajÄ…c amerykaÅ„ski, prowincjonalny akcent. Każdy gest, ruch, grymas twarzy, wypowiedziane zdanie jest wyraźnie przez aktora przemyÅ›lane i dopracowane, przez co postać przez niego zagrana staje siÄ™  bardzo realistyczna i ludzka. Do grona charakternych, Å›wietnie wykreowanych postaci dopisać można w 1922 także kreacjÄ™ pewnej siebie, nieco aroganckiej, irytujÄ…cej, wulgarnej i wbrew pozorom silnej Arlette, w tej roli Å›wietna Molly Parker. Dobrze prezentuje siÄ™ także Dylan Schmid jako Henry James. Jego walka z samym sobÄ… i z namowami ojca, który niczym szatan kusi go do zÅ‚ego, do najgorszego, daje widzom poczucie prawdy, mimo filmowej i scenariuszowej fikcji. 

 

1922 to kolejna doskonaÅ‚a ekranizacja mniej znanego dzieÅ‚a mistrza grozy, tak cenionego w twórczoÅ›ci filmowej. Dobrze poprowadzona opowieść, umiejÄ™tne poÅ‚Ä…czenie mrocznego thrillera psychologicznego z elementami horroru i Å›wietnie zarysowane postaci i rewelacyjna gra aktorska to wielka zaleta tej produkcji. Po dobrej, choć zupeÅ‚nie innej w odbiorze Grze Garalda, tym razem Netflix uraczyÅ‚ nas równie dobrym, jak nie lepszym tytuÅ‚em. Serdecznie polecam, stawiajÄ…c ocenÄ™ 8/10.