Powracamy z naszym mini cyklem wiedzy, w którym tym razem skupiamy się na temacie eksternalizacji i internalizacji emocji. Czym są te zjawiska? Czego dotyczą?
Szczególnie w taki dynamicznym świecie bardzo łatwo jest się narazić na niebezpieczeństwo, a szczególnie mocno narażone na nie są dzieci oraz młodzież, nie posiadająca wiedzy, świadomości oraz w pełni ukształtowanego charakteru.
Czym jest internalizacja i eksternalizacja?
Rozpocznijmy od podstawowej kwestii, czyli od definicji, dzięki którym łatwiej będzie nam operować w trudnym świecie skomplikowanych pojęć oraz zagadnień.
Eksternalizacja
Eksternalizacja to zestaw zaburzeń psychicznych skupiający się na nadmiernym poziomie zachowań destrukcyjnych czy wynikających z agresji, którego efekty kierowane są na inne osoby. Ponadto zjawisko to obejmuje się także problemy z psychoruchową nadpobudliwością, problemami z koncentracją czy aspołecznością.
Internalizacja
Internalizacja stanowi zestaw zaburzeń objawiających się w zdecydowanej większości przypadku wewnątrz emocjonalnie, przy czym objawy wcale nie są mniej niebezpieczne. Lęki separacyjne, fobie, depresja, izolacja społeczna czy zaburzenia obsesyjno-kompulsacyjne to niezwykle istotne i dotkliwe problemy.
Przeczytaj też: Czemu najmłodsze dzieci powinny unikać zbyt długiego czasu z komputerami, smartfonami czy telewizją?
Dlaczego problem ten najmocniej dotyka dzieci?
W przypadku młodzieży spory problem stanowi brak w pełni ukształtowanej osobowości, charakteru oraz kontroli nad własnymi emocjami, co może jedynie pogłębić się w przypadku zarówno internalizacji, jak i eksternalizacji.
Rzecz jasna nie można jednoznacznie uznać grania czy oglądania telewizji za jedyny czynnik wpływający na dziecko w tych dziedzinach, jednakże w przypadku konsumowania nieodpowiednich treści ryzyko to może się znacząco wznieść.
Co zrobić, aby uniknąć pojawienia się takich zaburzeń?
Przede wszystkim najważniejszy jest kontakt częsty rodziców z dziećmi oraz liczne rozmowy z młodzieżą, starając się je odpowiednio edukować. Należy także kontrolować i w razie co reagować na zmiany zachowań, zachowując przy tym wszystkim rozsądek i odpowiedni dobór treści, który nie będzie zwiększał poziomu emocji negatywnych.
Kluczowa jest obserwacja, bieżąca troska oraz ewentualne szybkie poszukiwanie specjalistycznej pomocy, dzięki której powrót do normy będzie o wiele szybszy oraz łatwiejszy, a ewentualne efekty negatywne nie staną się także piętnem na przyszłości.
Sądzicie, że zjawisko to jest marginalne lub nikogo realnie nie dotyka? W takim razie pomyślcie o tym czy nie macie jakiegoś znajomego, którego „roznosi” w trakcie grania w FIFę, CS:GO czy Fortnite’a… a mowa jest tutaj o osobach, które często poddają się nadmiernym emocjom….
Śledź nas na google news – Obserwuj to, co ważne w świecie gier!