Mosaic - recenzja

Krillbite Studio, niewielki niezależny growy deweloper zasÅ‚ynÄ…Å‚ dość nietypowym przygodowym horrorem, który rozgrywaliÅ›my dwulatkiem poszukujÄ…cym zaginionej matki. Choć fabuÅ‚a stawiaÅ‚a wiele znaków zapytania, nie byÅ‚a jasno nakreÅ›lona i dotykaÅ‚a pokÅ‚adów surrealizmu, który w gatunku przygodowym zagoÅ›ciÅ‚ na dobre, finalnie zamykaÅ‚a siÄ™ w jasnych i precyzyjnie okreÅ›lonych ramach. Przygodówka miaÅ‚a straszyć, byÅ‚a nieco dziwna i opieraÅ‚a siÄ™ na wyobraźni malutkiego dziecka. Kolejny projekt tegoż studia, który powstaÅ‚ wraz z Raw Fury to zupeÅ‚nie inna "bajka". Mosaic to czysty surrealizm w narracyjnej, a nawet eksploracyjnej formie, którego wytrawny przygodomaniak nazwaÅ‚by raczej growym doÅ›wiadczeniem, niźli klasycznÄ… przygodówkÄ…. Nie spodziewajcie siÄ™ podobnej rozgrywki jak Among the Sleep, bo w Mosaic jej nie znajdziecie. GrÄ™ miaÅ‚am przyjemność sprawdzić i opisać w recenzji dziÄ™ki GOG.com, za co serdecznie dziÄ™kujÄ™. Was natomiast zachÄ™cam do przeczytania tegoż tekstu. Å»yczÄ™ miÅ‚ej lektury!

Bohaterem dość krótkiej rozgrywki jest  nieznajomy nam, bezimienny mężczyzna, wiodÄ…cy nudne, powtarzalne życie. ZamkniÄ™ty w korporacyjnym trybiku powtarza te same codzienne czynnoÅ›ci. Wstaje na dźwiÄ™k alarmu w telefonie, które skÄ…dinÄ…d jest jego drogowskazem, informacjÄ…, a nawet rozrywkÄ…, sÅ‚owem podstawowym i najważniejszym narzÄ™dziem jego bytowania. CzÅ‚apiÄ…c do Å‚azienki myje zÄ™by i opuszcza wielkie blokowisko, by ruszyć do nie dajÄ…cej mu satysfakcji i perspektyw pracy. Sam w wielkim tÅ‚umie ludzi, odizolowany, samotny uczestnik wielko-korporacyjnego "wyÅ›cigu szczurów" czuje, że jego życie nie ma sensu. Pewnego dnia jednak wszystko zaczyna siÄ™ zmieniać. WokóÅ‚ niego zaczynajÄ… dziać siÄ™ rzeczy na tyle dziwne i intrygujÄ…ce, aż niemal pobudzajÄ…ce do opuszczenia przez niego twardej skorupy codziennoÅ›ci. Nie jest to ani Å‚atwe, ani lekkie, ale przekonacie siÄ™ wraz z naszym protagonistÄ…, że bardzo odÅ›wieżajÄ…ce. 

ZagÅ‚Ä™biajÄ…c siÄ™ w Mosaic możecie odnieść wrażenie jakbyÅ›cie wkroczyli nie do tej bajki co potrzeba, równoczeÅ›nie poczujecie siÄ™ tu bardzo znajomo. Mam wrażenie, że co niektórzy odczujÄ… bliskość z postaciÄ…, utożsamiajÄ…c siÄ™ z jej nÄ™dznym, smutnym, monotonnym i....pustym życiem. Nie bez powodu wspomniaÅ‚am iż Mosaic z Among the Sleep nie ma nic wspólnego, gdyż opisywana przez mnie produkcja nie ma na celu straszyć, nawet o tym nie myÅ›li (choć mrocznoÅ›ci trudno jej odmówić). TytuÅ‚ ma nas pobudzać psychologiczno - filozoficznie. Ma dać wielu z nas chwilÄ™ na zastanowienie siÄ™ nad swoim życiem. Być odpowiedziÄ… i pytaniem jednoczeÅ›nie, tajemnicÄ… i prawdÄ…, surrealizmem i niestety ludzkÄ… rzeczywistoÅ›ciÄ…. Mosaic to zdecydowanie nie jest produkcja dla wszystkich, szczególnie dla tych, które poszukujÄ… w grach rozrywki. Tu jej raczej nie znajdziecie, a przynajmniej nie w warstwie fabularnej, która trÄ…ci smutkiem i przygnÄ™biajÄ…cÄ…, ciężkÄ… atmosferÄ….

MuszÄ™ przyznać, że Mosaic ciężko okreÅ›lić w kilku sÅ‚owach. Z pewnoÅ›ciÄ… nie jest to klasyczna przygodówka, w której każdy kochajÄ…cy ten gatunek gracz poczuje siÄ™ jak ryba w wodzie. Wprawdzie mamy jakieÅ› tam zbieranie przedmiotów, wchodzimy z przedmiotami, postaciami czy też miejscami w interakcjÄ™, ale jÄ…drem rozgrywki nie sÄ… czynnoÅ›ci przygodowe, a narracja, czasami bardzo trudna w odbiorze, mroczna, smutna, a nawet odbierajÄ…ca nadziejÄ™. Åšmiem twierdzić, że nie powinny grać w niÄ… osoby, które borykajÄ… siÄ™ z zaburzeniami depresyjnymi.

Dobrze w tym symulatorze chodzenia z psychologicznym przesÅ‚aniem poczujÄ… siÄ™ za to ci gracze, którzy sami znajdujÄ… siÄ™ w trybikach korporacji lub pracy, która nie daje im satysfakcji, albo Ci, którzy uwielbiajÄ… poszukiwać w grach drugiego, czÄ™sto dość mocno przez twórców ukrytego dna. 

Norweskie Krillbite Studio odeszÅ‚o w swym najnowszym dziele od horroru, a skupiÅ‚o siÄ™ na bardzo wspóÅ‚czesnym problemie, na poczuciu alienacji i wyobcowania jednostki ludzkiej w Å›rodowisku wielkiego miasta. I choć taki temat zapewne trudno ugryźć, bo w wiÄ™kszoÅ›ci przygodówek nie chodzi o psychologiczne wymÄ…drzania siÄ™ i moralizatorstwo, to deweloperowi udaÅ‚o siÄ™ przemycić do gry bardzo wiarygodny i realistyczny klimat. Ten jest wyczuwalny i widoczny, choćby w zachowaniu protagonisty, czy też otaczajÄ…cych go ludziach. Przede wszystkim jednak dziaÅ‚a na naszÄ… psychikÄ™, pobudza myÅ›lenie, niemal narzuca pytanie za pytaniem, jednoczeÅ›nie nie dajÄ…c jasnej odpowiedzi. Wnikamy w rozgrywkÄ™ poprzez sceny, których jesteÅ›my Å›wiadkami, przechodzÄ…ce od zwykÅ‚ej, smÄ™tnej szaroÅ›ci, po buchajÄ…ce barwÄ… myÅ›li naszego bohatera, wydarzenia, o które sam by siebie, zwykÅ‚ego "szaraczka" nie posÄ…dzaÅ‚ i intrygujÄ…ce animacje. 

Mosaic ma nieść przesÅ‚anie, ma pobudzać, ma naprowadzać, ale nic nie mówić wprost. I tak też czyni. Widzimy samotność naszego protagonisty, widzimy Å›wiat który odwraca siÄ™ do niego plecami, nieprzychylnych ludzi i smÄ™tnÄ…, nudnÄ… pracÄ™. Widzimy także coÅ› na wzór jego marzeÅ„, coÅ› co nie ma nic wspólnego z wszechobecnÄ… szaroÅ›ciÄ…, coÅ› co jest kolorowe, tÄ™czowe, ale i bardzo ulotne. 

Nie tylko wÄ…tek fabularny, który każdy z nas odbierze nieco inaczej, ale i grafika oraz styl wykonania Mosaic zdaje siÄ™ krzyczeć jak trudne jest życie mężczyzny, którym przyszÅ‚o nam grać. Kanciaste postaci bez twarzy, odwracajÄ…ce wzrok, nie przychylne, nieme i puste. Åšwiat szary, nijaki i do bólu znajomy. Rzeczywistość wielkiego miasta, w której jak olbrzymy wyrastajÄ… wielkie fabryki, ogromne budowle, puste mimo tÅ‚oku na ulicach. Taki obraz kreujÄ… twórcy i zdecydowanie, nie jest on miÅ‚y i przyjazny, ale wÅ‚aÅ›nie taki ma być. 

Poprzez styl graficznego wykonania autorom udaÅ‚o siÄ™ Å›wietnie zobrazować jakim malutkim, jak nic nie znaczÄ…cym trybikiem w wielkomiejskiej machinie możemy być. Ale na szczęście jest jeszcze nadzieja, jest wyobraźnia, jest chęć zmian. Ona także ma swoje odzwierciedlenie w stylu graficznym, we wspomnianych już przeze mnie kolorach. Otóż wÄ™drujÄ…c naszym smutnym bohaterem, czasami, poÅ›ród szaroÅ›ci natkniemy siÄ™ na przykÅ‚ad na grajka, wokóÅ‚ którego Å›wiat mieni siÄ™ kolorami. KlikajÄ…c na myÅ›l naszej postaci, tÄ™czowy wir nad jego gÅ‚owÄ…, pochÅ‚aniamy moc czarodziejskiej muzyki. Ta nas przenika, wiruje, po czym znika. To od nas samych zależy co z tym zrobimy, co zrobimy z naszym życiem, jak pokierujemy naszym losem. To, takie  wÅ‚aÅ›nie przesÅ‚anie stara siÄ™ graczom przekazać Krillbite Studio i moim skromnym zdaniem, robi to doskonale.

Mosaic mimo tego, że do gatunku przygodowego należy, mimo, iż sterowanie postaciÄ… nie sprawia problemów i jest niezwykle intuicyjne, bo odbywa siÄ™ za pomocÄ… myszy, to z klasycznÄ… produkcjÄ… przygodowÄ… ma niewiele wspólnego. Typowych zagadek logicznych tak naprawdÄ™ nie mamy, oprócz korporacyjnych zadaÅ„, które polegajÄ… na wykonaniu ciÄ…gle tej samej czynnoÅ›ci, która z czasem zostaje bardziej rozbudowana. Nie można jej nazwać zagadkÄ… logicznÄ…, a raczej mini - grÄ…, trochÄ™ na siÅ‚Ä™ wrzuconÄ… do rozgrywki i majÄ…cÄ… zapewne na celu obrazować nudne, żmudne i pozbawione sensu korporacyjne życie. JeÅ›li taki zamiar mieli autorzy tejże produkcji, to udaÅ‚o im siÄ™ go w peÅ‚ni zrealizować. Motyw ten, bÄ™dÄ…cy urozmaiceniem od byÅ‚o nie byÅ‚o eksploracyjnej gry, która tak naprawdÄ™ toczy siÄ™ sama, może być odskoczniÄ… od ciekawej narracji, ale może dziwnie wybijać nas z rytmu, co mnie siÄ™ w grze niestety zdarzaÅ‚a. PochÅ‚oniÄ™ta w myÅ›lach, przepeÅ‚niona opowieÅ›ciÄ…, z odpowiedziami uÅ‚ożonymi w gÅ‚owie i pytaniami, które siÄ™ w niej budowaÅ‚y, nagle stawaÅ‚am twarzÄ… w twarz z zagadkÄ… rodem z gry logicznej, która nie dość, że byÅ‚a powtarzalna, to jakoÅ› nijak nie wpisywaÅ‚a mi siÄ™ w to co przed chwilÄ… uznawaÅ‚am za klimatyczne. 

Otóż tak, może, i w Mosaic robi to caÅ‚kiem zgrabnie i niezwykle przemyÅ›lanie. Utwory muzyczne może nie sÄ… takimi, która zapadajÄ… graczom w pamięć, przynajmniej nie mnie, ale niewÄ…tpliwie sÄ… z ciężko, przygnÄ™biajÄ…cÄ…, trudnÄ…, czasami melancholijnÄ…, czasami tajemniczÄ… atmosferÄ…, bardzo spójne. 

KropkÄ… nad "i" jest caÅ‚a otoczka dźwiÄ™kowa, która oferuje jedynie dźwiÄ™ki otoczenia, bez aktorstwa gÅ‚osowego, gdyż opisywana przeze mnie gra to przygodówka pozbawiona mówionych dialogów. Mimo tego braku, do naszych uszów dochodzi mnóstwo dźwiÄ™kowych bodźców, które w grach traktowanych jako te nastawiona na mroczność, sÄ… tak ważnym i spójnym elementem. UdźwiÄ™kowienie buduje to, co grafikÄ… nie udaÅ‚o siÄ™ pokazać, wzmacnia zaÅ› to, co podkreÅ›lić w grze należy. JednoczeÅ›nie trzeba zaznaczyć, że przygodówka jest tÄ… z nielicznych, która dostÄ™pna jest w polskiej wersji jÄ™zykowej, w formie napisów, co jak wiecie, nie jest wcale takie oczywiste. 

ZastanawiajÄ…c siÄ™ nad podsumowaniem mojej recenzji, pomyÅ›laÅ‚am sobie, że w czasach mieszania gatunków, nastawienia twórców na rozgrywkÄ™ zbliżonÄ… do akcji, peÅ‚nÄ… elementów zrÄ™cznoÅ›ciowych lub tÄ™ skupionÄ… na zadaniach survivalowych, odskocznia w formie psychologicznej przygodówki narracyjnej, jakÄ… jest Mosaic, może być ciekawÄ… odmianÄ…. Można lubić lub nie tak zwane przygodowe "symulatory chodzenia", ale nie można nie cenić chÄ™ci przemycenia do gry, która nosi miano fabularnej, istotnych problemów wspóÅ‚czesnego Å›wiata, który zamyka siÄ™ na ludzi, izoluje ich i odrzuca, pozwala czuć siÄ™ jedynie niewielkim ziarenkiem, wielkiej i pustej caÅ‚oÅ›ci. Gry przygodowe, które starajÄ… siÄ™ przekazać mÄ…drÄ… opowieść z przesÅ‚aniem, ale jednoczeÅ›nie nie podajÄ… jej wprost, a pozwalajÄ… na przemyÅ›lenia i zadawanie pytaÅ„, sÄ… wedÅ‚ug mnie mile widziane. JeÅ›li lubicie przygodowÄ…, czasami surrealistycznÄ… i nieco dziwacznÄ… zadumÄ™, to Mosaic Wam jÄ… dostarczy, ale jeÅ›li nie gustujecie w takim rodzaju rozgrywki, to zastanówcie siÄ™ nad zakupem, albo grajcie ze Å›wiadomoÅ›ciÄ…, że ten projekt, to nie klasyczna przygodówka z tradycyjnymi przygodowymi czynnoÅ›ciami, a jednie, albo aż, intrygujÄ…ce growe doÅ›wiadczenie.

TestowaliÅ›my grÄ™ we wersji na komputery osobiste PC na platformie GOG.com.