The Suicide of Rachel Foster - recenzja

The Suicide of Rachel Foster studia ONE-O-ONE GAMES i Daedalic Entertainment definiuje jedno, acz treÅ›ciwe stwierdzenie, iż jest to klimatyczny symulator chodzenia z zaskakujÄ…cÄ… fabuÅ‚Ä…, nie bÄ™dÄ…cy klasycznÄ… przygodówkÄ…. JeÅ›li jesteÅ›cie ciekawi, co wiÄ™cej myÅ›lÄ™ na temat tej produkcji, to zapraszam do mojej recenzji, która powstaÅ‚a dziÄ™ki uprzejmoÅ›ci twórców i wydawcy, za co serdecznie dziÄ™kujÄ™. MiÅ‚ej lektury!

Opisywana przez mnie gra ma dokÅ‚adnie wszystkie fabularne elementy, by caÅ‚kiem zgrabnie wpisywać siÄ™ w podgatunek przygodowej gry fabularnej, jakim jest thriller. Dzieje siÄ™ tak z jednego, prostego powodu. Gra wolno siÄ™ rozkrÄ™ca, buduje nastrój, by nastÄ™pnie potÄ™gować go i zaskakiwać. To jeden z takich growych tytuÅ‚ów, którego wÄ…tku fabularnego za wiele nie powinno siÄ™ zdradzać, bo po pierwsze zniweczymy  poziom zaskoczenia, po drugie, zwyczajnie zepsujemy  graczom zabawÄ™. Dlatego też, opisujÄ…c ten aspekt gry, pozwolÄ™ siÄ™ skupić tylko na tym, co już wiemy, choćby z zapowiedzi owej przygodówki, albo z tego co podajÄ… sami twórcy na jej karcie na Steam. 

The Suicide of Rachel Foster zabiera gracza w lata 90-te ubiegÅ‚ego wieku, do niewielkiego górskiego miasteczka i kiedyÅ› popularnego, a teraz opuszczonego hotelu Timberline, do którego przybywa mÅ‚oda kobieta, córka wÅ‚aÅ›cicieli tego przybytku. Nicole ma ocenić stan faktyczny obiektu, zapoznać siÄ™ z dokumentacjÄ…, zebrać stosowne dokumenty, by finalnie sprzedać ów dobytek, wiążący siÄ™ ze zÅ‚ymi wspomnieniami z dzieciÅ„stwa. 

Historia rozpoczyna siÄ™ bowiem dziesięć lat wczeÅ›niej, kiedy to ojciec Nicole, Leonard McGrath wdaÅ‚ siÄ™ w romans z nastoletniÄ…, tytuÅ‚owÄ… Rachel Foster. Owocem tego zwiÄ…zku byÅ‚a ciąża dziewczyny, a później rozpad rodziny. Å»ona i córka McGratha opuÅ›ciÅ‚y hotel i aż do tego momentu, żadna z nich siÄ™ tu nie pojawiÅ‚a. Romans nie byÅ‚ jedynÄ… tragediÄ…, która wydarzyÅ‚a siÄ™ w rodzinie McGrath. Wkrótce po tym, jak Rachel dowiedziaÅ‚a siÄ™, że jest w ciąży, popeÅ‚niÅ‚a samobójstwo. Czyn ten poÅ‚ożyÅ‚ siÄ™ echem na caÅ‚ej spoÅ‚ecznoÅ›ci miasteczka, które już wczeÅ›niej plotkowaÅ‚o. GnÄ™biÅ‚ także demonami przeszÅ‚oÅ›ci matkÄ™ Nicole, która przed Å›mierciÄ… poprosiÅ‚a córkÄ™, by sprzedaÅ‚a hotel, a zysk z transakcji, przeznaczyÅ‚a jako zadość uczynienie rodzinie tragicznie zmarÅ‚ej.

I tak oto w pewien zaÅ›nieżony dzieÅ„ Nicole przyjeżdża do cichego, teraz zimowego miasteczka i wkracza na teren hotelu Timberline, by sprawdzić czy i jak  przetrwaÅ‚ próbÄ™ czasu. Kobieta zamierza zebrać stosownÄ… dokumentacjÄ™, rozejrzeć siÄ™ i szybko opuÅ›cić niegdyÅ› jej rodzinne miejsce. W czasie myszkowania po hotelu, odzywa siÄ™ do niej, telefonicznie, pracownik Federalnej Agencji ZarzÄ…dzania Kryzysowego o imieniu Irving, który usiÅ‚ujÄ™ namówić Nicole by zostaÅ‚a tu nieco dÅ‚użej. Powodem jest zbliżajÄ…ca siÄ™ burza Å›nieżna, która wkrótce odcina kobiecie drogÄ™ powrotu. I tak zostaje ona na kilka dni więźniem miejsca, które budzi przeszÅ‚ość , ale i pozwala odkrywa jego tajemnice. Nie jest jednak sama. Może liczyć na pomoc, przynajmniej doraźnÄ…, telefonicznÄ…, od wspomnianego Irvinga. Czas spÄ™dzony w hotelu, bÄ™dzie dla nich dwojga, czasem próby. 

WÅ‚aÅ›ciwie trudno jednoznacznie zdefiniować The Suicide of Rachel Foster, w którym twórcy zbudowali coÅ› na ksztaÅ‚t dobrze podkrÄ™cajÄ…cego napiÄ™cie, filmowego widowiska. Zrobili to przez poÅ‚Ä…czenie kilku elementów, w których skÅ‚ad weszÅ‚a: grafika, muzyka, fabuÅ‚a, sposób odpowiednio poprowadzenia rozgrywki czy wreszcie dialog, który w grze odrywa bardzo ważnÄ…, powiedziaÅ‚abym nawet, że  nadrzÄ™dnÄ… rolÄ™. Dlatego też sÄ…dzÄ™, że w tym przypadku, opisujÄ…c ów ciekawy tytuÅ‚, nie można skupiać siÄ™ na danych aspektach w sposób liniowy i jednoznaczny. 

Mimo tego, że nad grafiką rozwodzić się nie możemy to ja jednak byłam w stanie napisać o niej wiele, jednoznacznie za dużo wam nie zdradzając. To samo można powiedzieć o całej reszcie, gdyż gra, mimo swojej liniowej formy, bo taka właśnie jest, ma do zaoferowania naprawdę sporo, to możecie być pewni.

I nie jest to nic co zwiÄ…zane może być z klasycznoÅ›ciÄ… tejże produkcji, bowiem The Suicide of Rachel Foster to żadnym razie nie jest klasyczna przygodówka point and clik. To jak wspomniaÅ‚am rodzaj narracyjnego, psychologicznego thrillera w klimacie symulatora chodzenia, w którym najważniejsza jest dociekliwość, tajemnica i rozmowy.

Te odbywajÄ… siÄ™ za pomocÄ… starego telefonu, który należaÅ‚oby uznać raczej za rodzaj walkie-talkie. Dialogi, trzeba sobie powiedzieć, liczne, dotyczyć mogÄ… wielu kwestii i sÄ… prowadzone jedynie miÄ™dzy dwójkÄ… bohaterów, Nicole a Irvingiem, z maÅ‚ymi wyjÄ…tkami, które pozwolÄ™ sobie w recenzji przemilczeć. Pogaduszki z chÄ™tnym w niesieniu pomocy pracownikiem Federalnej Agencji ZarzÄ…dzania Kryzysowego to nie tylko zwykÅ‚a gadanina. W grze to aspekt rozgrywki, nie tylko pomoc, ale naprowadzenie na trop i sposób na przetrwanie. 

ZaletÄ… ich jest także to, że oprócz mÄ…drych stwierdzeÅ„ i zdecydowanie dobrze napisanych treÅ›ci, można je, poprzez dokonywane wyboru, poprowadzić w przeróżny sposób. Niestety gra nie jest dostÄ™pna w polskiej wersji jÄ™zykowej, co w produkcji nastawionej przede wszystkim na narracjÄ™, może być dla wielu graczy elementem zniechÄ™cajÄ…cym. 

The Suicide of Rachel Foster to jedna z tych gier, która mimo tego, że zostaÅ‚a stworzona przez niezależne studio, może pochwalić siÄ™ przepiÄ™knÄ… grafikÄ… i niezwykÅ‚Ä… dbaÅ‚oÅ›ciÄ… o najmniejsze nawet szczegóÅ‚y. TytuÅ‚, choć nie jest żadnÄ… produkcjÄ… z segmentu AAA to przepiÄ™kna graficznie wizualizacja, która pozwoliÅ‚a twórcom dopieść wyglÄ…d hotelu, który przemierzamy przez kolejne dni, do granic możliwoÅ›ci. 

Miejsce to jest nie tylko rozlegÅ‚e, co w przypadku placówki, w której jesteÅ›my zamkniÄ™ci, ma sens, ale i wypeÅ‚nione przedmiotami, które żywo kojarzÄ… siÄ™ z latami osiemdziesiÄ…tymi ubiegÅ‚ego wieku, nie tylko przypominajÄ…c, tym co oczywiÅ›cie znajÄ… ten okres czasu, nieco kulturowej historii, ale i nawiÄ…zujÄ…c do elementów popkultury, kina, muzyki i wielu innych kulturowych odniesieÅ„. 

Choć same wnÄ™trza bawiÄ… siÄ™ nastrojowÄ… przyciemnionÄ… kolorystykÄ… i graniem Å›wiateÅ‚, to część hotelowego przemierzania dokonujemy w caÅ‚kowitej ciemnoÅ›ci. Wtedy pomocny jest nam stary aparat typu polaroid, a także rodzaj latarki. 

Choć jak wspomniaÅ‚am rozgrywka jest liniowa, bowiem skupia siÄ™ od przemieszczania z lokacji do lokacji, zgodnie z poleceniami w dzienniku, to wielkość gmaszyska, które przyjdzie nam zwiedzić, imponuje. Jestem przekonana, że niejeden z Was zgubi siÄ™ w iloÅ›ci korytarzy i podziemnych pomieszczeÅ„, nie tylko zwyczajnie je zwiedzajÄ…c, ale i wykonujÄ…c zadanie zlecone przez grÄ™. Otóż podczas przemierzania hotelu Timberline wÄ™drować możemy nie tylko po dwóch jego piÄ™trach, zaglÄ…dać do licznych pokoi i innych pomieszczeÅ„, ale i zagÅ‚Ä™bić siÄ™ na niższe poziomy, w których sieć korytarzy, gospodarczych i technicznych pomieszczeÅ„ sprawi, że mimo tego, że odbywamy wirtualnÄ… podróż, nogi mogÄ… nas rozboleć. 

Graficzne piÄ™kno gry niestety przekÅ‚ada siÄ™ na to, że rozgrywka może mieć problemy natury technicznej  na sÅ‚abszych sprzÄ™tach komputerowych, co niestety osobiÅ›cie odczuÅ‚am. JeÅ›li wiÄ™c nastawiacie siÄ™ na granie w niÄ… na leciwym staruszku, to możecie spodziewać siÄ™ przycinania siÄ™ gry, chodzenia jej skokowo i powolnie i wielu innych problemów. Na sprawniejszych, mocniejszych komputerowych maszynach, ten problem nie istnieje. 

The Suicide of Rachel Foster to jak już wiecie przygodowy tytuÅ‚, który nie skupia siÄ™ na tradycyjnych rozwiÄ…zaniach typowych dla tego gatunku. W grze, w której prowadzimy naszÄ… bohaterkÄ™ za pomocÄ… klawiszy WSAD, nie mamy klasycznego ekwipunku, do którego trafiajÄ… zbierane przedmioty. Nie mamy, bowiem, z wyjÄ…tkiem kilku rzeczy, twórcy nie przewidzieli koncentracji na przygodowych zagadkach. 

Jedynym aspektem rozgrywki, która wypunktowana zostaÅ‚a w konkretnych zadaniach, trafiajÄ…cych do rodzaju dziennika dostÄ™pnego razem z mapÄ…, jest system zadaÅ„, który w bardzo ograniczony sposób przedstawia miejsca, do których w danej chwili mamy siÄ™ dostać, albo cele, które aktualnie mamy zrealizować. Mimo tego, że sam hotel możemy badać w sposób niemal nieograniczony, choć w wielu przypadkach możemy z Irvingiem prowadzić rozmowy na rożne tematy, to zaÅ‚ożenie gry jest jedno. Musimy udać siÄ™ w wyznaczone miejsce, przyjrzeć siÄ™ danej lokacji, zbadać jÄ… i skontaktować siÄ™ z naszym pomocnikiem. Tylko wtedy fabuÅ‚a ruszy do przodu, a my mamy okazjÄ™ odkryć jej kolejne tajemnice.

Choć projekt traktowany jest jak thriller z elementami horroru i odniesienia do takiej formy rozgrywki tu niewÄ…tpliwie znajdziemy, to twórcy nie zamierzajÄ… drÄ™czyć graczy przesadnÄ… iloÅ›ciÄ… straszydeÅ‚. Podróż po zgubnej przeszÅ‚oÅ›ci zwiÄ…zanej żywo z hotelem i rodzinÄ…, realizuje siÄ™ rozgrywkowym mrokiem raczej w dreszczyku emocji, w niepewnoÅ›ci, w odkrywaniu kolejnych sekretów i demonach minionych czasów, który odzywajÄ… siÄ™ jak echo w zapomnianym hotelu.

Problemem nie tylko zwiÄ…zanym z liniowoÅ›ciÄ… rozgrywki, którÄ… wielu graczy nie trawi, niestety jest mapa, o której już miaÅ‚am przyjemność wspomnieć. Olbrzymia przestrzeÅ„, którÄ… zwiedzamy  to rzecz jasna, duże prawdopodobieÅ„stwo pogubienia siÄ™ w plÄ…taninie korytarzy. Pomocna w tym wypadku ma być mapa. To dobrze, że twórcy postanowili jÄ… graczom zaoferować, szkoda, tylko, że bywa zwyczajnie nieczytelna i zamazana. 

Atmosfera strachu, choć może nie do koÅ„ca strachu, a lekkiej obawy, towarzyszy graczom niemal od poczÄ…tku, przede wszystkim dziÄ™ki niesamowitej Å›cieżce dźwiÄ™kowej, która idealnie, wrÄ™cz w punkt trafia tam gdzie trafiać powinna. To, że gdzieniegdzie sÅ‚yszymy przedziwne, budzÄ…ce grozy dźwiÄ™ki, jakieÅ› skrzypienia, jakieÅ› glosy, szepty czy skrzypienie podÅ‚ogi, to rzecz jasna nie jedyny element, który odbija siÄ™ żywo na naszej psychice i wywoÅ‚uje gÄ™siÄ… skórkÄ™ na ciele. 

Tym co najlepiej wspóÅ‚gra z klimatem mrocznego thrillera, z jego psychologicznÄ… nutÄ… jest muzyka, które Å›wietnie buduje niepokojÄ…cy klimacik, raz uciszajÄ…c nutÄ™, raz jÄ… potÄ™gujÄ…c. Twórcy udowodnili, że dobry thriller czy horror nie może istnieć bez klimatycznego muzycznego bitu, który jak nic innego doskonale pobudza naszÄ… wyobraźniÄ™, by ta mogÅ‚a kreować w naszych gÅ‚owach straszne obrazy....wzbudzajÄ…c strach.

Ale nie tylko muzyka i wszÄ™dobylskie dźwiÄ™ki stanowiÄ… mocnÄ… stronÄ™ tejże produkcji. Jest jeszcze jedna, chyba najważniejsza kwestia, bo Å›ciÅ›le zwiÄ…zana z rozgrywkÄ…, z narracjÄ…, na której The Suicide of Rachel Foster jest oparte. Mam tu na myÅ›li aktorstwo gÅ‚osowe, które jest, Å›miem twierdzić, jednym z najlepszych jakie sÅ‚yszaÅ‚am w przygodówkach. Szczerze powiedziawszy trudno mi ocenić, które z aktorów przyÅ‚ożyÅ‚o siÄ™ do swej roli lepiej, bo zarówno postać Nicole, jak i Irvinga to majstersztyk aktorskiej profesji. 

DziÄ™ki wkÅ‚adowi ich pracy i zaangażowaniu otrzymujemy narracyjnie barwne postacie, które sÄ… jakieÅ›, majÄ… swoje zdanie, posiadajÄ… emocje, nie bojÄ… siÄ™ je wyrażać, a nawet umiejÄ… prowadzić luźne i niezobowiÄ…zujÄ…ce rozmowy. Dobrze wyważony tembr gÅ‚osu, jego modulacja, wczucie siÄ™ w rozgrywkÄ™, przekazywanie nastrojów, wszystko to wpÅ‚ywa na odbiór gry, bÄ™dÄ…cej bardziej fabularnym, kinowym growym doÅ›wiadczeniem, niż faktycznÄ… przygodówkÄ…. Bez profesjonalnego aktorstwa, gra mogÅ‚aby nudzić, mogÅ‚aby ciÄ…gnąć siÄ™ dÅ‚użyznami dialogowymi i być zwyczajnie pusta. A taka zdecydowanie nie jest.

Wszystkich tych, którzy spodziewali siÄ™ po The Suicide of Rachel Foster jakiÅ› przygodowych logicznych uniesieÅ„, pewnie rozczaruje, ale takowych tu nie znajdziecie. Recenzowany przygodowy projekt jest bowiem kolejnÄ… wariacjÄ… narracyjnÄ… w formie symulatora chodzenia, który poprzez odkrywanie i rozmowy skutecznie buduje napiÄ™cie. To doskonaÅ‚a propozycja dla tych, co lubujÄ… siÄ™ w wielowÄ…tkowej opowieÅ›ci, kochajÄ… produkcje fabularne, lubiÄ™ bawić siÄ™ w poszukiwacza i odkrywcÄ™ tajemnic i uwielbiajÄ… doskonaÅ‚e aktorstwo. Problemem mogÄ… być drobne niedociÄ…gniÄ™cia, jak choćby mapa i niestety brak polskiej wersji jÄ™zykowej, ale w ogólnym rozrachunku gra niezwykle wciÄ…ga i skutecznie zachÄ™ca do eksploracji. JeÅ›li wiÄ™c lubicie taki system rozgrywki, to serdecznie polecam, sprawdzicie jÄ… sami. 

TestowaliÅ›my wersjÄ™ gry na komputery osobiste PC na Steam.