Draugen - recenzja

lubiegrac recenzje gier Draugen - recenzja

Autor: Agata Dudek

Projekty Ragnara Tørnquista i Red Thread Games kojarzÄ… siÄ™ nam graczom z klasycznymi przygodówkami o wielowÄ…tkowej fabule. Seria The Longest Journey kontynuowana przez Ragnara w Dreamfall Chapters to narracyjna, baÅ›niowa i wzruszajÄ…ca opowieÅ›Ä‡ w piÄ™knej oprawie graficznej. Draugen, choÄ‡ tematycznie odbiega od Dreamfalla, jest w wielu aspektach do niego bardzo podobny, ale i jednoczeÅ›nie zaskakujÄ…co róÅ¼ny. Jakie naprawdÄ™ jest ostatnie dzieÅ‚o Red Thread Games? O tym dowiecie siÄ™ z recenzji powstaÅ‚ej dziÄ™ki uprzejmoÅ›ci GOG.com, któremu bardzo serdecznie dziÄ™kujemy.

W Draugen historia przenosi nas na malowniczÄ… wyspÄ™ norweskich fiordów, do niewielkiego miasteczka Graavik. Pojawia siÄ™ tam pewnego dnia protagonista gry, dojrzaÅ‚y mÄ™Å¼czyzna, Amerykanin, Edward Charles Harden. Towarzyszy mu nastoletnia dziewczyna o chÅ‚opiÄ™cym stylu bycia i niezwykÅ‚ym temperamencie, Alice, zwana Lessie. Jest rok 1923. Charles, do którego nastoletnia przyjacióÅ‚ka pieszczotliwie zwraca siÄ™ Teddy Bear, otrzymaÅ‚ tajemniczy list od swojej zaginionej siostry. Dziennikarka Betty, mieszkajÄ…ca na staÅ‚e w Nowym Yorku, postanowiÅ‚a bliÅ¼ej poznaÄ‡ NorwegiÄ™, a miejscem, w którym moÅ¼e przebywaÄ‡ teraz, jest wÅ‚aÅ›nie Graavik. Braterska miÅ‚oÅ›Ä‡ i tÄ™sknota pcha Charlesa ku siostrze, którÄ… ma nadziejÄ™ tu odnaleÅºÄ‡. Problem w tym, Å¼e po przybyciu na miejsce, do posiadÅ‚oÅ›ci rodziny Fretlands, na której progu majÄ… powitaÄ‡ go gospodarze, Harden nie spotyka zupeÅ‚nie nikogo. Miasteczko jest puste, jakby wymarÅ‚e i jak siÄ™ wkrótce okazuje skrywa mrocznÄ… tajemnicÄ™.

RozpoczynajÄ…c rozgrywkÄ™, juÅ¼ w pierwszych jej monetach odnieÅ›Ä‡ moÅ¼na wraÅ¼enie, Å¼e podobieÅ„stwo Draugena do serii Dreamfall jest olbrzymie, niemal namacalne. WyglÄ…dajÄ…cy bardzo podobnie jak w Dreamfall Chapters interfejs, styl graficzny przywodzÄ…cy obrazy przygód Zoë Castillo, znajomy gÅ‚os gÅ‚ównego bohatera, przyjemnie dla ucha, bardzo podobna nuta muzyczna. Przygodówka wydaje siÄ™ byÄ‡ tym co juÅ¼ gdzieÅ› widzieliÅ›my, co znamy i co moÅ¼e siÄ™ nam podobaÄ‡, a jednak..... To, Å¼e kilka jej elementów wydaje siÄ™ spójne ze stylem tworzenia Red Thread Games, w przypadku Draugena nie oznacza jednak tego samego.

Przede wszystkim dostajemy opowieÅ›Ä‡ w miarÄ™ wspóÅ‚czesnÄ…, nie zwiÄ…zanÄ… w Å¼adnym razie z baÅ›niowoÅ›ciÄ…, rozgrywajÄ…cÄ… siÄ™ w latach 20-tych ubiegÅ‚ego wieku. DzieÅ‚o okreÅ›lane jako thriller i takim niewÄ…tpliwie jest, karty swojej opowieÅ›ci ujawnia graczom jednak zbyt szybko, mniej wiÄ™cej w poÅ‚owie doÅ›Ä‡ krótkiej rozgrywki, która oscyluje w granicach czterech godzin. ZaskakujÄ…cy jest fakt odejÅ›cia twórców od momentu zaskoczenia, growego "wow", które w Draugenie niestety nie wystÄ™pujÄ™. Wiemy przecieÅ¼, znamy i cenimy zdolnoÅ›ci scenariuszowego opowiadania historii przez Ragnara Tørnquista, dlatego fakt ten podwójnie boli. Owszem jest napiÄ™cie, jest i klimacik, potÄ™gowany przede wszystkim przepiÄ™knÄ… grafikÄ… i niesamowitÄ… Å›cieÅ¼kÄ… dÅºwiÄ™kowÄ…. AtmosferÄ™ budujÄ… takÅ¼e doskonaÅ‚e dialogi i w miarÄ™ pÅ‚ynna, intrygujÄ…ca fabuÅ‚a. ChoÄ‡ jest jak widzicie duÅ¼o zalet, coÅ› jednak grze brakuje, czegoÅ› nie starcza, czegoÅ› jest maÅ‚o, duÅ¼o za maÅ‚o. Niestety bywa pÅ‚ytko, jest przewidywalnie i przede wszystkim krótko.

FabuÅ‚Ä™ w opisywanym przeze mnie tytule moÅ¼na by byÅ‚o opisaÄ‡ dosÅ‚ownie w kilku zdaniach. NiewÄ…tpliwie jest intrygujÄ…ca, niesie z sobÄ… smutek, wewnÄ™trzny ból, cierpienie rozÅ‚Ä…ki i nieumiejÄ™tnoÅ›Ä‡ zaakceptowania prawdy, bolesnej, trudnej, ale jakÅ¼e potrzebnej. Draugen jednak nie krÄ™ci siÄ™ tylko wokóÅ‚ jednego wÄ…tku. Nie opowiada jedynie o woli odnalezienia siostry, ale doÅ›Ä‡ szybko nakreÅ›la zupeÅ‚nie innÄ… fabularnÄ… drogÄ™, która wiedzie Å›cieÅ¼kami kiedyÅ› uczÄ™szczanymi przez rodzinÄ™ Fretland. I choÄ‡ ta historia wydaje siÄ™ byÄ‡ ciekawsza i bardziej mroczna, to nijak nie Å‚Ä…czy siÄ™ z gÅ‚ównym wÄ…tkiem, w którym Charles szuka zaginionej siostry. Gdy przyjrzymy siÄ™ opowieÅ›ci bliÅ¼ej i wczujemy w wahania nastrojów naszego bohatera, gdy gra odsÅ‚oni juÅ¼ przed nami wszystkie karty, nagle odkryjemy, Å¼e oprócz dwóch róÅ¼nych fabularnych aspektów, wkrada siÄ™ po cichu takÅ¼e kolejny, niezwykle ludzki. NakreÅ›lony przez autorów wyraÅºny psychologiczny przekaz Draugen, ma swoje plusy - dramatyzm, ale i minusy - miesza nam w gÅ‚owach.

Draugen odchodzi takÅ¼e od formy znanej ze staroszkolnych przygodówkek, w których na pierwszy plan wysuwaÅ‚y siÄ™ zagadki, Å‚amigÅ‚ówki i wszelakie logiczne zadania. Nie ma wprawdzie w rozgrywce elementów zrÄ™cznoÅ›ciowych, ani nic zwiÄ…zanego z akcjÄ… czy czynnoÅ›ciami jej zbliÅ¼onymi, ale nie uÅ›wiadczymy takÅ¼e zadaÅ„ czysto przygodowych. Nie zbieramy przedmiotów bo nie ma ekwipunku, nie rozwiÄ…zujemy Å‚amigÅ‚ówek, gdyÅ¼ skupiamy siÄ™ jedynie na eksploracji, rozmowach i narracji, która jest motywem przewodnim tego dzieÅ‚a. JeÅ›li miaÅ‚abym przypisaÄ‡ Draugen do jakiegoÅ› przygodowe podgatunku, to byÅ‚by to eksploracyjny symulator chodzenia z elementami thrillera.

Opisywana przeze mnie produkcja to gra przeciwieÅ„stw i sprzecznoÅ›ci. Utrzymana w mrocznym klimacie Å‚Ä…czy w sobie róÅ¼nie fabularnie wÄ…tki. PrzeciwstawnoÅ›Ä‡ widaÄ‡ takÅ¼e w samym bohaterach. Podobno przeciwieÅ„stwa siÄ™ przyciÄ…gajÄ…....i odczuÄ‡ moÅ¼na to wyraÅºnie wÅ‚aÅ›nie w Draugen. Spokojny, nieco leniwy, opanowany, ale i melancholijny oraz sentymentalny Charles i pogodna, peÅ‚na Å¼ycia, gadatliwa i ruchliwa Alice. Postacie jakÅ¼e róÅ¼ne, a mimo tego tak dobrze siÄ™ uzupeÅ‚niajÄ…ce. IrytujÄ…cym moÅ¼e wydawaÄ‡ siÄ™ dzieciÄ™cy, infantylny i nonszalancki sposób bycia Lissie. Ale gdy zgÅ‚Ä™bimy fabuÅ‚Ä™, gdy po kilku rozdziaÅ‚ach dojdziemy do finaÅ‚u opowieÅ›ci, zdamy sobie sprawÄ™ z faktycznej relacji tych dwojga jakÅ¼e róÅ¼nych ludzi, bo ma ona w Draugen drugie dno.

Motorem napÄ™dowym przygodówki Draugen oprócz nostalgicznej opowieÅ›ci o przemijaniu, sÄ… dialogi, które wynoszÄ… grÄ™ na wyÅ¼yny kunsztu. Dyskusje jakie prowadzÄ… ze sobÄ… Charles i Alice zdecydowanie nie sÄ… pÅ‚ytkie, miaÅ‚kie i bezowocne, ale rozsÄ…dne, gÅ‚Ä™bokie i niezwykle ludzkie. Nie tyle wnoszÄ… do fabuÅ‚y coÅ› nowego, ale pozwalajÄ… zastanowiÄ‡ siÄ™ nad tym jak Å¼yjemy, po co Å¼yjemy i co w naszym bytowaniu jest tak naprawdÄ™ waÅ¼ne. Do tego dochodzi rewelacyjna pracy aktorów, którzy oddajÄ… napiÄ™cie jakie towarzyszyÅ‚o im w iÅ›cie mistrzowski sposób. Cudowny, niski, mÄ™ski gÅ‚os Nicholasa Boultona, który mnie juÅ¼ zawsze kojarzyÄ‡ siÄ™ bÄ™dzie z Kianem Alvane z Dreamfall Chapters, wyraÅ¼aÅ‚ tyle emocji ile postaÄ‡ Charlesa miaÅ‚a w danej chwili prezentowaÄ‡. Poirytowanie, zmÄ™czenie, znudzenie, bezsilnoÅ›Ä‡, radoÅ›Ä‡, zÅ‚oÅ›Ä‡, nadziejÄ™, tyle i aÅ¼ tyle. Wszystko to niosÅ‚o siÄ™ w eter wraz z zabarwieniem gÅ‚osu tego aktora, budujÄ…c prawdziwÄ… historiÄ™, w którÄ… zwyczajnie szybko wniknÄ™Å‚am i którÄ… tak przyjemnie mi siÄ™ sÅ‚uchaÅ‚o. Równie doskonaÅ‚a w swej roli jest w Draugen Skye Deva Bennett jako siedemnastoletnia Alice, Lissie. DziewczÄ™ tak peÅ‚ne energii, którÄ… trudno spoÅ¼ytkowaÄ‡, ale i mÄ…dre, oddane i nieco zaborcze. MÅ‚oda kobietka, którÄ… trzeba siÄ™ opiekowaÄ‡, mieÄ‡ jÄ… na oku, a ona odwdziÄ™czy siÄ™ przyjaÅºniÄ… i oddaniem.

Draugen to opowieÅ›Ä‡ dwojga ludzi na pustej wyspie peÅ‚nej tajemnic. To takÅ¼e, mimo braku klasycznoÅ›ci, przygodówka, która ma swoje charakterystyczne elementy. Jednym z nich, który nieco draÅ¼niÅ‚ mnie w produkcji, bÄ…dÅº co bÄ…dÅº eksploracyjnej, jest jej liniowoÅ›Ä‡. Niby moÅ¼emy Å‚aziÄ‡ gdzie nam siÄ™ podoba, obserwowaÄ‡ piÄ™kne norweskie widoki, rozmawiaÄ‡ z Lissie na róÅ¼ne tematy, a jednak jesteÅ›my zdani na kolejnoÅ›Ä‡ z góry nam przez twórców narzuconÄ…. Nie przeczytamy pamiÄ™tnika, który nagle przestaÅ‚ byÄ‡ dostÄ™pny, bo zrobiliÅ›my to wczeÅ›niej niÅ¼ twórcy to przewidzieli. Nie obejrzymy obrazu, bo to jeszcze nie ten moment. Takie przykÅ‚ady moÅ¼na w Draugen mnoÅ¼yÄ‡. Mimo mojego zrozumienia, Å¼e zwiÄ…zane sÄ… one z czysto fabularnym aspektem, to wywoÅ‚ujÄ… jakiÅ› niesmak i niedosyt. W koÅ„cu od pewnych gier wymaga siÄ™ przecieÅ¼ wiÄ™cej.

Pod wzglÄ™dem sterowania i mechaniki, najnowsze dzieÅ‚o Red Thread Games nie odbiega od wspóÅ‚czesnych standardów. GrÄ™ obsÅ‚ugujemy za pomocÄ… klawiszy WSAD oraz myszy, przywoÅ‚ujÄ…c niektóre jej elementy takÅ¼e innymi przyciskami na klawiaturze. MoÅ¼emy na przykÅ‚ad dokonaÄ‡ zbliÅ¼enia na postaÄ‡ czy teÅ¼ miejsce klikajÄ…c klawisz "E". Ciekawym rozwiÄ…zaniem jest pewne forma, nazwÄ™ to echolokacji, nawoÅ‚ywania naszej prÄ™dkiej, peÅ‚nej werwy przyjacióÅ‚ki, która ciÄ…gle znika nam z oczu. Wystarczy, Å¼e przyciÅ›niemy "F" na klawiaturze, a Charles zawoÅ‚a Lessie, ona nie tylko odpowie, ale na ekranie pojawi siÄ™ migajÄ…cy, mglisty punkt wskazujÄ…cy gdzie obecnie siÄ™ znajduje. Fajnym dodatkiem jest nie tylko notatnik, który ja ceniÄ™ sobie w przygodówkach, ale i moÅ¼liwoÅ›Ä‡ relaksacyjnego odpoczynku. Podczas wÄ™drówki po urokliwej okolicy moÅ¼emy bowiem na chwilÄ™ przysiÄ…Å›Ä‡ na kamieniu, Å‚awce czy teÅ¼ studni, a wtedy Charles zacznie rysowaÄ‡. ObracajÄ…cy siÄ™, zaprezentowany z wielu perspektyw obraz widziany oczami Amerykanina, podziwiaÄ‡ moÅ¼emy do woli. MaÅ‚o tego, rysunek zostaje faktycznie ukoÅ„czony i gdy tylko tak zadecydujemy, poprzez klikniÄ™cie myszki, pojawi siÄ™ w naszym pamiÄ™tniku.

PiÄ™kno upamiÄ™tnione na odrÄ™cznym rysunku w dzienniku protagonisty jest oczywiÅ›cie niewspóÅ‚mierne z urokiem lokacji, które przyszÅ‚o mi w grze zwiedzaÄ‡. Nigdy nie byÅ‚am w Norwegii, nigdy nie wdychaÅ‚am rzeÅ›kiego górskiego powietrza norweskich fiordów, ale dziÄ™ki grze mogÅ‚am przenieÅ›Ä‡ siÄ™ tam w sposób wirtualny. Niemal odczuÅ‚am na wÅ‚asnej skórze zimnÄ… taflÄ™ jeziora, czuÅ‚am na twarzy jesienny powiew surowego klimatu. SpacerujÄ…c i w wyobraÅºni chÅ‚onÄ…c klimat fiordów, równoczeÅ›nie podziwiaÅ‚am uroki graficzne tej przygodowej produkcji. PiÄ™knie oddane góry, skrzÄ…ce siÄ™ jezioro odbijajÄ…ce promienie sÅ‚oneczne, ubarwione jesieniÄ… kolorowe liÅ›cie czy pokryte Å›niegiem wierzchoÅ‚ki gór. Równie piÄ™knie co otoczenie prezentujÄ… siÄ™ w Draugen postaci. Lessie jest urocza, zadziorna i prawdziwa, takÅ¼e graficznie, podobnie jak Charles, który ma na szczÄ™Å›cie swoje odbicie w lustrze, o czym twórcy gier czÄ™sto zapominajÄ….

Uroku produkcji dodaje i spaja klimatyczna i przepiÄ™kna Å›cieÅ¼ka dÅºwiÄ™kowa stworzona przez Simona Poole'a, autora soundtracku do Dreamfall Chapters. Muzyka w Draugen pÅ‚ynnie wkomponowuje siÄ™ w nastrój Norwegii, w atmosferÄ™ tego miejsca, które mimo pustki Å¼yje tajemnicÄ…, zagadkÄ… i Å›mierciÄ….

PodsumowujÄ…c Draugen to krótka, ale intrygujÄ…ca przygodowo - eksploracyjna podróÅ¼, która momentami nie grzeszy spójnoÅ›ciÄ…. Brakuje jej mocniejszego wyrazu i tego czegoÅ›, co ma seria Dreamfall, niepowtarzalnoÅ›ci. Prosta rozgrywka jest zbyt liniowa, a wciÄ…gajÄ…ca i intrygujÄ…ca historia za szybko odkrywa swe karty. Gra jednak jest tak urocza graficznie, tak dobrze odegrana aktorsko i posiada tak cudownÄ… Å›cieÅ¼kÄ™ dÅºwiÄ™kowÄ…, Å¼e choÄ‡by dla niej samej, warto wybraÄ‡ siÄ™ w ten spacer po norweskich fiordach w wykonaniu Red Thread Games.

Serdecznie dziÄ™kujemy GOG.com za udostÄ™pnienie gry do recenzji!

TestowaliÅ›my wersjÄ™ gry na komputery osobiste na GOG.com.