Lost Horizon - recenzja

Temat ratowania Å›wiata przed zagÅ‚adÄ…, tajemniczych artefaktów i pradawnych stworów waÅ‚kowany jest nie od dziÅ› i zapewne znany niejednemu, przeciÄ™tnie obeznanemu w przygodówkach graczowi. Wraca o­n jak bumerang w nowym dziele niemieckiego studio Animation Arts, znanego miÄ™dzy innymi z cyklu gier „Tajne Akta: Tunguska”, zatytuÅ‚owanym „Lost Horizon”. Czy gra, która porusza tak oklepany temat mnie znudziÅ‚a, czy wrÄ™cz przeciwnie? Na to pytanie odpowiem już za chwilkÄ™, ale zacznijmy od poczÄ…tku.

Jest rok 1936. Fenton Paddock, byÅ‚y żoÅ‚nierz brytyjski, a obecnie czÅ‚owiek o wÄ…tpliwej reputacji, trudniÄ…cy siÄ™ przemytem, wiedzie wzglÄ™dnie spokojne, jak na okolicznoÅ›ci, życie, mieszkajÄ…c i „pracujÄ…c” w Hongkongu. Jego nieciekawy byt, zagrożony przez bandÄ™ chiÅ„skiej mafii, pewnego dnia diametralnie siÄ™ zmienia. Cudem, a może i nie tylko, uratowany ze skrzyni wrzuconej do wody, Fenton wraca do bazy, gdzie czeka na niego brytyjski żoÅ‚nierz z zaproszeniem do posiadÅ‚oÅ›ci lorda Westona. Na miejscu, Paddock dowiaduje siÄ™ o zaginiÄ™ciu swojego przyjaciela, a tym samym syna lorda, Richarda Westona, po którym Å›lad urywa siÄ™ gdzieÅ› w górach Tybetu. Bez wahania, bÄ…dź co bÄ…dź odważny mężczyzna, jakim jest niewÄ…tpliwie nasz bohater, rusza w podróż, by ratować zaginionego przyjaciela. NieÅ›wiadomie zostaje wplÄ…tany w miÄ™dzynarodowy spisek, na którego czele stojÄ… NaziÅ›ci. Pewna hrabina, wraz ze swojÄ… Å›witÄ…, poszukuje artefaktu posiadajÄ…cego niezwykÅ‚Ä… moc i otwierajÄ…cego drogÄ™ do mitycznej krainy nieÅ›miertelnoÅ›ci.

Tak pokrótce przedstawia siÄ™ fabuÅ‚a, która jest wielowÄ…tkowa i wielowarstwowa, i zapewniam, nie pozwoli siÄ™ Wam nudzić. „Lost Horizon” to typowa gra przygodowa point&click, wykonana w dobrym, starym stylu, ulubionym przez fanów przygodówek. Poczynaniami bohaterów, jak i caÅ‚Ä… resztÄ…, kierujemy za pomocÄ… myszy. Niezawodnym gryzoniem podnosimy przedmiot; zabieramy, by trafiÅ‚ do standardowego ekwipunku, nim również oglÄ…damy rzecz, by jÄ… np. rozÅ‚ożyć. Każdy oglÄ…dany element, po klikniÄ™ciu na nim PPM, jest przez naszego bohatera opisany, niejednokrotnie w zabawny sposób. Oprócz przedmiotów, których podczas rozgrywki zbierzemy dużą ilość, twórcy zapewnili także interakcje z postaciami, których w grze jest sporo. Nie liczÄ…c już przeze mnie wspomnianego Fentona Paddocka, gracz bÄ™dzie miaÅ‚ możliwość posÅ‚ugiwania siÄ™ postaciÄ… syna gubernatora, Richardem Westonem oraz mÅ‚odziutkÄ… ChinkÄ…, imieniem Kim. Twórcy dzieÅ‚a zaoferowali przygodomianiakom możliwość przeÅ‚Ä…czania siÄ™ miedzy bohaterami, grajÄ…c na zmianÄ™ dwoma osobami, jednoczeÅ›nie majÄ…c możliwość podawania sobie nawzajem przedmiotów. Opcja bardzo fajna i znana już miÄ™dzy innymi z Tajnych Akt. Pojawi siÄ™ także wiele postaci drugoplanowych o wyraźnie zarysowanym charakterze, wiele charyzmatycznych, jak choćby niemiecka hrabina, czy też przywódca chiÅ„skiej mafii. 

Zabawa ma liniowy charakter, musimy wiÄ™c pamiÄ™tać, by z każdym porozmawiać o wszystkim, a także starać siÄ™ oglÄ…dać każdy przedmiot, w każdej z lokacji. Ale nie obawiajmy siÄ™, nie jest aż tak źle. JeÅ›li tylko zatniemy siÄ™ gdzieÅ› po drodze, nie widzÄ…c możliwoÅ›ci przejÅ›cia, wystarczy że użyjemy klawisza spacji, a na ekranie zostanÄ… podÅ›wietlone przedmioty lub miejsce aktywne - takie, które przypadkiem przeoczyliÅ›my. Funkcja przydatna i potrzebna, gdyż rzeczy do zabrania lub obejrzenia sporo, a lokacje rozlegle i bajecznie kolorowe.

Grafika przedstawia siÄ™ rewelacyjnie, idealnie pasujÄ…c do klimatu lat trzydziestych ubiegÅ‚ego wieku. RÄ™cznie wykonane tÅ‚a z trójwymiarowymi animowanymi postaciami, to coÅ›, co taki gracz jak ja, chciaÅ‚by w przygodówkach oglÄ…dać jak najczęściej. Bohaterowie poruszajÄ… siÄ™ pÅ‚ynnie, nie powÅ‚óczÄ…c nogami jak roboty. TroszkÄ™ zbrakÅ‚o mi wiÄ™kszej mimiki twarzy, ale ogólne wrażenie jest naprawdÄ™ dobre. Zadbano także o szczegóÅ‚y graficzne, takie jak cieÅ„, który powinna rzucać osoba czy przedmiot, o to, by na Å›niegu pozostawaÅ‚y Å›lady stóp, czy też rzecz, która leżaÅ‚a na biaÅ‚ym puchu, zostawiÅ‚a na nim wyraźny Å›lad.

Oprócz grafiki, na pochwaÅ‚Ä™ zasÅ‚uguje oprawa dźwiÄ™kowa pozycji. Do niczego nie można siÄ™ przyczepić, bowiem muzyka idealnie komponuje siÄ™ z grÄ…, tworzÄ…c jej klimat i zmieniajÄ…c siÄ™ w zależnoÅ›ci od sytuacji czy też otoczenia. Bardzo wiarygodnie brzmiÄ… też dźwiÄ™ki poboczne czy też dźwiÄ™ki otoczenia. W zależnoÅ›ci od kraju, do którego nasz bohater siÄ™ uda, a trzeba zaznaczyć, że przemierzamy póÅ‚ Å›wiata, wÄ™drujÄ…c od Chin, poprzez góry Tybetu, EuropÄ™ (w tym wypadku Berlin) po egzotyczne Maroko, za każdym razem oprawa muzyczna idealnie wspóÅ‚gra z tym, co gracz widzi na ekranie. Twórcy nie zapomnieli także o budowaniu atmosfery niepokoju, zwiÄ…zanego z umacnianiem siÄ™ Nazizmu na Å›wiecie, jednoczeÅ›nie umiejÄ™tnie wplatajÄ…c w rozgrywkÄ™ dozÄ™ humoru.

Akcja gry obfituje w liczne poÅ›cigi czy też ucieczki, jednoczeÅ›nie pozbawiona jest tak znienawidzonych przed przygodomianiaków zadaÅ„ zrÄ™cznoÅ›ciowych. Na ogóÅ‚ skupiamy siÄ™ na wszelakich Å‚amigÅ‚ówkach przedmiotowych, polegajÄ…cych na Å‚Ä…czeniu i umiejÄ™tnym używaniu zawartoÅ›ci ekwipunku. Nie braknie także zadaÅ„ typowo przygodowych, które wymagajÄ… wiÄ™kszego skupienia i użycia logicznego myÅ›lenia. BÄ™dziemy wiÄ™c miÄ™dzy innymi ukÅ‚adać puzzle w ksztaÅ‚cie smoka, skÅ‚adać popÄ™kanÄ… pÅ‚ytÄ™ znanej piosenkarki, czy też odpowiednio wtykać kabelki, by popÅ‚ynÄ…Å‚ prÄ…d. Zagadki do niezmiernie trudnych nie należą, ale zrÄ™cznie wplecione w fabuÅ‚Ä™ siedmio-rozdziaÅ‚owej gry, tworzÄ… spójnÄ… caÅ‚ość.

PodsumowujÄ…c, ani przez chwilÄ™, grajÄ…c w Lost Horizon, nie pomyÅ›laÅ‚am, że tracÄ™ czas, że jestem znudzona i że, co niestety coraz częściej mi siÄ™ zdarza, mam chęć rzucić grÄ™ w kÄ…t. CzuÅ‚am żal, że to już koniec i niedosyt, że gra nie trwaÅ‚a kolejnych siedem rozdziaÅ‚ów. Polecam jÄ… wszystkim prawdziwym fanom przygodówek.