The Book of Unwritten Tales - recenzja

"Marzyć każdy może, trochÄ™ lepiej, lub trochÄ™ gorzej" tak, czy mniej wiÄ™cej tak, Å›piewaÅ‚ na festiwalu w Opolu w roku 1977, pewien znany i lubiany aktor. Nie o piosence, ani nawet o wspaniaÅ‚ym aktorze zamierzam pisać w swoim artykule, a o grze z gatunku adventure, zatytuÅ‚owanej The Book of Unwritten Tales, stworzonej przez niemieckie (a jakże) studio King Art Games. Nie bez przyczyny napisaÅ‚am w nawiasie sÅ‚owo "a jakże", gdyż nie tylko ja, a każdy miÅ‚oÅ›nik gier przygodowych może zauważyć, iż wiÄ™kszość pojawiajÄ…cych siÄ™ na rynku gier z tego gatunku, powstaje w Niemczech. WiÄ™kszość z nich, to pozycje godne uwagi. Czy The Book of Unwritten Tales naszej uwagi jest godzien? MogÄ™ Wam już na samym wstÄ™pie mojej pracy powiedzieć, że jak najbardziej tak. Zdanie tkwiÄ…ce na opakowaniu gry, wydanej w Polsce przez firmÄ™ IQ Publishing brzmiÄ…ce, cytujÄ™: "Jedna z najlepszych przygodówek ostatnich czasów!" mówi wszystko. Obok tej pozycji nie da siÄ™ przejść obojÄ™tnie, a zagrawszy w niÄ… nie ma możliwoÅ›ci, aby nie być niÄ… oczarowanym.

Wszystko zaczyna siÄ™ w baÅ›niowym Å›wiecie Aventasii, szarpanej przez dÅ‚ugoletniÄ… wojnÄ™. Pewien wiekowy już archeolog, Mortimer MacGuffin, odnajduje w jednej z ksiÄ…g miejsce ukrycia tajemniczego i niezwykle silnego artefaktu, którego moc może wpÅ‚ywać na losy Å›wiata. Niestety uczony zostaje porwany przez syna Arcywiedźmy, Munkusa i uwiÄ™ziony. Przypadkowym obserwatorem zdarzenia, staje siÄ™ elficka księżniczka Ivadora, która zmierza wÅ‚aÅ›nie w kierunku swojego domu, gdzieÅ› w leÅ›nej kniei. Spostrzega ona porywaczy, do jej szpiczastych uszu dochodzi woÅ‚anie o pomoc. I tak, wiedziona ciekawoÅ›ciÄ… Ivo, staje na grzbiecie smoka, przed klatkÄ… Mortimera, który w zamian za pomoc w uwolnieniu, zdradza jej część skrywanej przez siebie tajemnicy. Elfka, za namowÄ… gremlina, przecina skórzany pas, którym przywiÄ…zane jest wiÄ™zienie archeologa. Mniej wiÄ™cej w tym samym czasie, w krasnoludzkim browarze, poznajemy niewielkiego wzrostem gnoma, który pomaga swojemu przyjacielowi i zarazem pracodawcy Mistrzowi Piwowarowi w prowadzeniu owego interesu. Wilbur Weathervane, bo tak nazywa siÄ™ sympatyczny stwór, otrzymuje zadanie pozbycia siÄ™ szczura, który bezceremonialnie wyjada browarnikowi chmielowe szyszki. Nasz malutki bohater marzy jednak o innym życiu. Jego życiowym przesÅ‚aniem jest bycie bohaterem, ratowanie księżniczek, zabijanie smoków, czy też likwidowanie ogrów. KoÅ„czÄ…c szczurzÄ… misjÄ™, Wilbur jeszcze nie wie, że jego gnomi żywot już niedÅ‚ugo drastycznie siÄ™ zmieni. Po skoÅ„czonej robocie, nasz bohater żegna siÄ™ z Mistrzem Piwowarem i wychodzi na zewnÄ…trz. Nagle dostrzega spadajÄ…cy z nieba przedmiot, który lÄ…duje na Å›niegu tuż przed nim. Przedmiot ten, okazuje siÄ™ być klatkÄ…, w której zamkniÄ™ty jest staruszek gremlin. Nieznajomy wrÄ™cza zdziwionemu Wilburowi pierÅ›cieÅ„ i zleca mu misjÄ™ dostarczenia owej rzeczy  ludzkiemu Arcymagowi, przebywajÄ…cemu w mieÅ›cie ludzi, w Kamieniu Morskim. Powiernik pierÅ›cienia, przy pomocy dziadka i jego wynalazku, lÄ…duje przed bramÄ… miasta ludzi. W czasie gry, doÅ‚Ä…czajÄ… do niego Ivo, wspomniana już wczeÅ›niej elficka księżniczka oraz poszukiwacz skarbów, czÅ‚owiek imieniem Nathaniel, któremu towarzyszy jego zwierzak, zwany Critterem. CaÅ‚a czwórka zostaje wplÄ…tana w niebezpiecznÄ… i peÅ‚nÄ… przygód wyprawÄ™.

Zmagania owej drużyny obserwować, a przede wszystkim sterować bÄ™dziemy przez okoÅ‚o kilkadziesiÄ…t godzin toczÄ…cej siÄ™ przez pięć dÅ‚ugich rozdziaÅ‚ów, peÅ‚nej humoru gry, bÄ™dÄ…cej zbiorem porównaÅ„ i odniesieÅ„ do produkcji wideo, filmów, czy też książek. Niewielkiego wzrostu gnom, majÄ…cy dostarczyć pierÅ›cieÅ„ mocy, to odpowiednik Hobbita z powieÅ›ci Tolkiena. Mortimer MacGaffin, wyglÄ…dajÄ…cy niczym postać z Gwiezdnych Wojen, pejcz staruszka archeologa, przywoÅ‚ujÄ…cy na myÅ›l filmy o Indianie Jonesie, czy też dialogi, które jednoznacznie wskazujÄ… konkretnÄ… postać, na przykÅ‚ad Harrego Pottera, to tylko część nawiÄ…zaÅ„ i smaczków dostÄ™pnych w rozgrywce.  Oprócz książek i filmów, twórcy nawiÄ…zujÄ… także do gier. Czerwony strój Wilbura i szpiczasta czapka, to nie kto inny, a znajomy graczom przygodowym Simon Czarodziej. Przy okazji porównaÅ„, autorzy  poruszyli pewien ważny spoÅ‚ecznie problem uzależnienia ludzi od gier komputerowych. Takich odniesieÅ„ w The Book of Unwritten Tales jest mnóstwo. Sama pewnie nie odnalazÅ‚am wszystkich, ale nic straconego, chÄ™tnie poszukam kolejny raz, bowiem odnajdywanie podobieÅ„stw w tej pozycji, to wielka przyjemność, która skutecznie poprawiaÅ‚a i pewnie poprawiać mi bÄ™dzie humor.

Odnajdywać przyjemnoÅ›ci podczas rozgrywki bÄ™dziemy za pomocÄ… myszy, gdyż przygodówka owa, to typowy point & click. Wszystkie czynnoÅ›ci odbywać siÄ™ bÄ™dÄ… za pomocÄ… PPM, nim oglÄ…damy, czy też zabieramy przedmiot. Po uprzednim klikniÄ™ciu prawego przycisku gryzonia, możemy toczyć rozmowy, które w tych rodzajach gier sÄ… bardzo istotne i niejednokrotnie posuwajÄ… fabuÅ‚Ä™ do przodu. Podobnie jest również w przypadku opisywanej przeze mnie pozycji. Warto wiÄ™c z każdym rozmawiać, oglÄ…dać każdy napotkany, aktywny przedmiot, niektóre nawet kilkakrotnie. Przedmiotów, które w danych lokacjach jest wiele, podobnie jak miejsc które przyjdzie nam zwiedzić. Nie należy siÄ™ jednak obawiać, że przegapimy jakÄ…Å› istotnÄ… rzecz, bowiem twórcy przewidzieli system podpowiedzi, polegajÄ…cy na zaznaczeniu aktywnego miejsca ikonÄ… lupy. Wystarczy przycisnąć klawisz spacji, a wszystkie interaktywne miejsca  zostanÄ… zaznaczone, jest to moim zdaniem bardzo potrzebne, bo zwiedzane przez gracza lokacje sÄ… niezwykle kolorowe i czasami wÅ›ród ogromu barw, ciężko wypatrzyć potrzebny element.

Nie jestem osobiÅ›cie zwolennikiem przesadnie przekolorowanych gier, do jakich może siÄ™ zaliczać to dzieÅ‚o, ale muszÄ™ stwierdzić, że nie wyobrażam sobie tu innego rodzaju grafiki. DbaÅ‚ość o szczegóÅ‚y, różnorodność detali, wielobarwność miejsc i postaci, tworzÄ… niepowtarzalny klimat wiarygodnoÅ›ci i swoistej lekkoÅ›ci. PiÄ™knie mieniÄ…ce siÄ™ Å›wiece, cienie, które pozostawiajÄ… przedmioty i postaci, promienie sÅ‚oÅ„ca przebijajÄ…ce przez gaÅ‚Ä™zie drzew, to tylko niewielka cześć możliwoÅ›ci graficznych tej przygodówki. Oprócz rewelacyjnego wyglÄ…du otoczenia, wysoki poziom trzymajÄ… także postaci The Book of Unwritten Tales, poczÄ…wszy od pierwszoplanowych, a skoÅ„czywszy na drugo- i trzecioplanowych. Osadzone w peÅ‚nym 3D postaci, prezentujÄ…  najwyższy poziom. Każda osoba jest stworzona z niezwykÅ‚Ä… pieczoÅ‚owitoÅ›ciÄ… i zaangażowaniem, które po prostu widać. Mimika bohaterów, sposób poruszania i mówienia to kolejny mocny plus tej gry. 

Równie silnym punktem jest praca aktorów, podkÅ‚adajÄ…cych gÅ‚osy bohaterów. Każda, powtarzam każda, nawet niewielka rola w grze, to mistrzostwo Å›wiata w dubbingu. Dawno nie spotkaÅ‚am siÄ™ z tak dobrÄ…, angielskÄ… lokalizacjÄ… niemieckiej gry, jestem pod wielkim wrażeniem i chylÄ™ czoÅ‚a. W Polsce gra zostaÅ‚a wydana z polskimi napisami. 

Równie wysoki poziom przedstawia oprawa muzyczna The Book of Unwritten Tales. Utworów, które przewijajÄ… siÄ™ w tej produkcji  jest sporo i każdy z nich dopasowany jest do sytuacji i miejsca, w którym aktualnie przyszÅ‚o nam przebywać. Muzyka razem z wyglÄ…dem postaci i lokacji, tworzy to co w grach przygodowych jest mocnÄ… stronÄ…, czyli tak zwany klimat. 

Ów klimat, a przede wszystkim poziom budujÄ… także zagadki i zadania logiczne. Łamacze gÅ‚owy narzekać nie bÄ™dÄ… mieli powodu, bowiem oprócz zadaÅ„ typowo przedmiotowych, a tych jest caÅ‚y szereg, gracz bÄ™dzie miaÅ‚ okazjÄ™ wykonać bardziej skomplikowane zadania, takie jak wykonanie magicznej mikstury, strzelanie z Å‚uku, odtaÅ„czenie taÅ„ca i szereg innych. Poziom zagadek jest różnorodny, wiÄ™c każdy znajdzie coÅ› dla siebie. 

Jedynym minusem gry, nie psujÄ…cym w żadnym razie przyjemnoÅ›ci z grania, jest pewien problem z zapisaniem gry. Otóż w mojej wersji, po zapisaniu danej lokacji i caÅ‚kowitym wyjÅ›ciu z gry, w momencie ponownego jej wczytania, w menu save, pozostaje tylko ostatni zapis, a wszystkie poprzednie znikajÄ…. Problem ten likwiduje patch, dostÄ™pny na stronie wydawcy, firmy IQ Publishing.

PodsumowujÄ…c, pozostaje mi tylko zaapelować do wszystkich miÅ‚oÅ›ników gier przygodowych, nie posiadajÄ…cych w swojej kolekcji The Book of Unwritten Tales, by szybciutko pognali do sklepu i zaopatrzyli siÄ™ w produkcjÄ™, która jestem o tym przekonana,  w swoim czasie zajmie honorowe miejsce obok takich klasyków jak NajdÅ‚uższa Podróż, czy też seria Broken Sword. Kupujcie,  grajcie i bawcie siÄ™ tak dobrze jak ja siÄ™ bawiÅ‚am.