Transistor - recenzja

Od czego by tu zacząć? Tranzystor jest to jeden z elementów skÅ‚adajÄ…cych siÄ™ na urzÄ…dzenie elektroniczne. NastÄ™pca lamp elektronowych. MaÅ‚o? Radia tranzystorowe – to coÅ›, o czym usÅ‚yszaÅ‚a zdecydowanie wiÄ™ksza grupa osób. W skrócie mówiÄ…c; dziÄ™ki tranzystorom można usÅ‚yszeć gÅ‚os z radia. To by pasowaÅ‚o.

Transistor to przyjemna gra stworzona w 2014 roku przez Supergiant Games. Jak na indyka zrobionego przez Super-wielkoluda, jest to produkcja całkiem delikatna, pomimo zawarcia dosyć mocno wyeksponowanego systemu walki. To niewielkie, niezależne studio w tym momencie miało już za sobą ciepło przyjęty przez graczy Bastion, więc mogło pozwolić sobie na kolejny eksperyment w postaci dość niecodziennej formuły nowego tytułu.

Nie da siÄ™ ukryć, że Transistor okazaÅ‚ siÄ™ być mniejszym sukcesem od swojego protoplasty, lecz ok. 1,5 mln sprzedanych kopii nadal robi wrażenie. Ten Å›liczny RPG akcji zachwyca swym klimatem science-fiction, a fikuÅ›na izometryczna grafika tylko dopeÅ‚nia wizerunku bardzo solidnego tytuÅ‚u. Wytwory niezależnych producentów przyzwyczaiÅ‚y nas do tego, że zwykle operujÄ… nieco przestarzaÅ‚ymi technikami, lecz w tym przypadku jest zgoÅ‚a inaczej – tutaj gracz otrzymuje peÅ‚noprawny, nowoczesny produkt z lekkÄ… nutkÄ… dawnych czasów, kiedy królowaÅ‚a grafika 2D i rzut izometryczny.

TytuÅ‚owym „bohaterem”, bo chyba tak możemy nazwać tÄ™ spersonifikowanÄ… rzecz, jest miecz. Lecz nie jest to zwykÅ‚y oręż! Posiada gÅ‚os, który jest jedynym, który bÄ™dziemy sÅ‚yszeć przez wiÄ™kszość produkcji. To on posiada wiedzÄ™ na temat tego, co dokÅ‚adnie siÄ™ wydarzyÅ‚o, niezmiernie rzadko i lakonicznie dzielÄ…c siÄ™ z nami informacjami na temat Å›wiata przedstawionego. Jego rola nie koÅ„czy siÄ™ tylko na przekazywaniu gÅ‚Ä™bokich filozoficznych myÅ›li. Wraz z biegiem fabuÅ‚y w dość, hm, niecodzienny sposób pozyskujemy kolejne umiejÄ™tnoÅ›ci, które przydadzÄ… siÄ™ w kolejnej z naprawdÄ™ wielu walk.

Dosyć niewiele też dowiadujemy siÄ™ na temat gÅ‚ównej bohaterki. Artystka nazywa siÄ™ Red i w wyniku zamachu na swoje życie utraciÅ‚a gÅ‚os. Jedynie tyle informacji dostajemy na sam poczÄ…tek – resztÄ™ przyjdzie nam odkryć wraz z postÄ™pami w fabule i umiejÄ™tnym wykorzystywaniu kolejno zdobytych mocy. O wiele wiÄ™cej informacji na temat historii można wyciÄ…gnąć na podstawie obserwacji otoczenia. Rozgrywka ma miejsce w mieÅ›cie zwanym Cloudbank, które obecnie staÅ‚o siÄ™ miejscem tajemniczego kataklizmu, który przynosi ze sobÄ… jeno Å›mierć. Zwiedzane przez nas miasto, chociaż naprawdÄ™ Å‚adnie zrobione, jest caÅ‚kowicie wymarÅ‚e.

Już od poczÄ…tku rozgrywki powoli nabieramy wÄ…tpliwoÅ›ci, czy na pewno wszystko, co nas otacza, jest prawdziwe. Co rusz na naszej drodze napotykamy wiele form tajemniczego Procesu, który stanowi dosyć mgliste, lecz realne zagrożenie dla naszej protagonistki. Nasza Ruda jednak za nic ma przeciwników stojÄ…cych na jej drodze i mężnie stawia czoÅ‚a wszelkim napotkanym przez siebie trudnoÅ›ciom, wraz z towarzyszÄ…cym jej gadajÄ…cym mieczem, który to przez niemal caÅ‚y czas bÄ™dzie jedynym gÅ‚osem przez nas sÅ‚yszanym.

Tranzystor to oręż, który towarzyszy nam od samego poczÄ…tku rozgrywki. Ten wyjÄ…tkowy miecz nie jest tylko bezdusznym przedmiotem, lecz przemawia wÅ‚asnym gÅ‚osem, nieustannie komentujÄ…c poczynania naszej bohaterki, co jest tym bardziej interesujÄ…ce, że ta zwykle nie jest w stanie mu odpowiedzieć, okazjonalnie tylko piszÄ…c komentarze, używajÄ…c specjalnych stanowisk rozsianych po Cloudbank. Przez pierwsze etapy Ruda zdobywa kolejne umiejÄ™tnoÅ›ci dla swojego Tranzystora, jakby „wchÅ‚aniajÄ…c” osobowoÅ›ci osób zmarÅ‚ych, lecz z czasem stajÄ… siÄ™ one nagrodÄ… za zdobycie kolejnego poziomu.

Teraz najważniejsza kwestia. Wraz z nabywanym doÅ›wiadczeniem jesteÅ›my w stanie odblokowywać kolejnego rodzaju sloty, tzw. „gniazda uaktualnienia” i „gniazda pasywne”. PozwalajÄ… nam one niemal dowolne Å‚Ä…czenie ze sobÄ… wÅ‚aÅ›nie co zdobytych mocy, by za pomocÄ… rozmaitych kombinacji uzyskać coraz to nowe efekty. PrzykÅ‚adowo, po przyzywajÄ…c do pomocy psa jesteÅ›my w stanie sprawić, by kÄ…sani przez niego przeciwnicy chwilowo tracili nami zainteresowanie, przez kilka sekund stajÄ…c siÄ™ nieaktywni lub nawet zwracajÄ…c siÄ™ przeciwko swoim niedawnym kompanom. Można też poÅ‚Ä…czyć moc odbijajÄ…cych siÄ™ pocisków z ognistym pÅ‚omieniem, dodajÄ…c efekt wybuchania. Z czasem możliwe do osiÄ…gniÄ™cia kombinacje idÄ… w dziesiÄ…tki, lecz zawsze jesteÅ›my ograniczani sumÄ… wykorzystanej „pamiÄ™ci”, która nie pozwala na umiejscowienie w czterech slotach podstawowych ataków o najbardziej zabójczych poÅ‚Ä…czeniach.

Nie jest trudno, ale nie jest też do koÅ„ca Å‚atwo. Po utraceniu wszystkich punktów życia, naszej protagonistce zostaje zabrany jeden z ataków, zwykle ten najczęściej wykorzystywany, co zwiÄ…zane jest z najwiÄ™kszym obciążeniem dostÄ™pnej pamiÄ™ci. Po czterech porażkach nastÄ™puje zgon naszej bohaterki. W miarÄ™ uważny gracz jednak nigdy do tego nie dopuÅ›ci, chyba że zdecyduje siÄ™ na możliwość uruchomienia ogranicznika np. zwiÄ™kszajÄ…cego siÅ‚Ä™ ataku wrogów lub zmniejszajÄ…cego naszÄ… zdolność do obrony, co jednoczeÅ›nie sprawia, że z walki jesteÅ›my w stanie wynieść wiÄ™kszÄ… ilość punktów doÅ›wiadczenia.

W ciÄ…gu gry natykamy siÄ™ nieustannie na nowych-starych wrogów, którzy ewoluujÄ…, wzmacniajÄ…c siÄ™, zmieniajÄ…c sposoby ataku i odgrywajÄ…c coraz to inne strategie. Z czasem odkrywamy ich sÅ‚abe punkty, przeprowadzajÄ…c bardziej efektywne ataki od tyÅ‚u i pozbywajÄ…c siÄ™ wpierajÄ…cych ich popleczników. CiekawÄ… mechanikÄ… zastosowanÄ… przez twórców jest to, że rzut izometryczny okazjonalnie przeksztaÅ‚ca siÄ™ w widok 2D, czasami nawet caÅ‚kowicie odwracajÄ…c do góry nogami postrzegany przez nas Å›wiat.

Z czasem uzyskujemy dostÄ™p do pewnego rodzaju „azylu”. Jest to dosyć tajemnicza, maÅ‚a wyspa, gdzie mamy możliwość odsapnąć na chwilÄ™. Poza toczeniem piÅ‚ki plażowej, do naszej dyspozycji oddane zostaÅ‚y różnego rodzaju przejÅ›cia, pozwalajÄ…ce na ukoÅ„czeniu wyzwaÅ„ z nimi zwiÄ…zanych, co, oprócz zwiÄ™kszenia poziomu doÅ›wiadczenia, prowadzi do odblokowania kolejnych utworów, które odtwarzamy wÅ‚aÅ›nie w naszej kryjówce.

Do powtórzenia gry próbuje zachÄ™cić tryb Rekursji, polegajÄ…cy na ponownym przejÅ›ciu wszystkich etapów z dotychczas dostÄ™pnymi mocami, przy jednoczesnym zwiÄ™kszeniu siÅ‚y oponentów. Może to jednak wydawać siÄ™ nużące, gdyż oprócz niewielkiej zmiany mechaniki, nie przynosi to ze sobÄ… niczego nowego ani zaskakujÄ…cego.

Twórcy siÄ™ postarali. Cyber-punkowa, Å›liczna grafika towarzyszÄ…ca scenom walki pozwala zapomnieć o ponurej wizji otaczajÄ…cej nas rzeczywistoÅ›ci. Autorzy zadbali o to, by nie tylko sam gameplay przyciÄ…gaÅ‚ czÅ‚owieka do gry. Jak wiadomo, najważniejsze jest pierwsze wrażenie. Powszechne jest również przekonanie, że nie należy oceniać książki po okÅ‚adce, lecz jest to pierwsza czynność po zetkniÄ™ciu siÄ™ z danym dzieÅ‚em, na której podstawie nawet mimowolnie wyrabiamy sobie opiniÄ™. Podobnie jest tutaj – rzeczÄ… od razu zwracajÄ…cÄ… uwagÄ™ jest przepiÄ™kna kreska.

Przez caÅ‚Ä… grÄ™ spoglÄ…damy na Red – uroczÄ… protagonistkÄ™, która z wysiÅ‚kiem taszczy za sobÄ… wielgachny miecz. Jako że nie jest w stanie wydać z siebie ani sÅ‚owa, muszÄ… nam wystarczyć jedynie doznania wzrokowe. Chociaż, jako byÅ‚a piosenkarka, nadal jest w stanie zanucić jakÄ…Å› melodiÄ™, lecz dzieje siÄ™ to tylko na nasze żądanie, po wciÅ›niÄ™ciu klawisza tab.

Teraz czas na jednÄ… z najbardziej wartych uwagi rzeczy w tej produkcji. Muzyka. Åšcieżka dźwiÄ™kowa jest niesamowita. MogÄ™ Å›miaÅ‚o stwierdzić, że należy ona do czoÅ‚ówki najlepszych podkÅ‚adów w ciÄ…gu ostatnich kilku lat. Na przestrzeni rozgrywki delikatnie pieÅ›ci nasze uszy, przygrywajÄ…c w odpowiednich momentach. Co ważne, twórcy też umiejÄ™tnie wykorzystali ciszÄ™, wyÅ‚Ä…czajÄ…c przygrywajÄ…ce utwory na przestrzeni rozgrywki. Z drugiej strony, podczas zabawy wielokrotnie mamy możliwość zaliczania rozmaitych wyzwaÅ„, co w konsekwencji prowadzi do odblokowania kolejnych piosenek, które można odsÅ‚uchać na naszej „wyspie”. Moim zdaniem jednak ludzie z Supergiant Games przesadzili nieco i powinni pozwolić graczom wiÄ™cej siÄ™ nimi cieszyć. Z tego powodu soundtrack nie zasÅ‚uguje niestety na najwyższe noty – chciaÅ‚bym dać wiÄ™cej, lecz nie mogÄ™.

Muszę przyznać, że podchodziłem do tej gry ze sporą rezerwą. Nie wyglądało to tak, że miałem do niej samej jakieś poważne zastrzeżenia. Ja, jako gracz dosyć casualowy, martwiłem się, czy na pewno sprostam wymogom tego tytułu. Wcześniej z rzadka miałem możliwość obcowania z rzutem izometrycznym, a quasi-turowa mechanika walki jawiła się przede mną jako wielka niewiadoma.

Moje obawy okazaÅ‚y siÄ™ jednak pÅ‚onne. Szybko wsiÄ…knÄ…Å‚em w Å›wiat gry, stopniowo odkrywajÄ…c prawa, którymi siÄ™ rzÄ…dziÅ‚a. Mechaniki, wydajÄ…ce siÄ™ na poczÄ…tkowa skomplikowane, wnet okazywaÅ‚y siÄ™ być bardziej zrozumiaÅ‚e, a Å›wiat widoczny z ukosa staÅ‚ siÄ™ przejrzysty, co dodatkowo podkreÅ›laÅ‚y urokliwe obrazki wypeÅ‚niajÄ…ce tÅ‚o. Z godziny na godzinÄ™ mocnej angażowaÅ‚em siÄ™ w rozgrywkÄ™, zastanawiajÄ…c siÄ™ nad meandrami fabuÅ‚y planujÄ…c wykorzystanie kolejnego zestawu ataków.

Czas jednak na Å‚yżkÄ™ dziegciu. Gra jest przyjemna, lecz dosyć dyskusyjny może wydawać siÄ™ czas potrzebny do jej ukoÅ„czenia. Spokojne jej przejÅ›cie zajmuje okoÅ‚o oÅ›miu godzin, co pozostawia jednak niedosyt. Twórcy przewidzieli takÄ… okoliczność, oferujÄ…c tryb ponownego przejÅ›cia gry, jednak gracz nie ma żadnego powodu, by ponownie przechodzić przez wszystkie poziomy. Dość wspomnieć, że na Steamie jedynie 3,3% graczy zdobyÅ‚o achievement za ukoÅ„czenie tej gry ponownie.