Oxenfree - recenzja

Za sprawÄ… Telltale Games wiem, że gry przygodowe, to nie tylko mnogość zagadek i zadaÅ„ logicznych. Od jakiegoÅ› czasu na rynku gier pojawiajÄ… siÄ™ pozycje, w których istotÄ… jest fabuÅ‚a, a twórcy grajÄ…c na naszych emocjach,  zyskujÄ… szerokie grono nowych zwolenników takiej wÅ‚aÅ›nie rozgrywki. Po bardzo dobrym The Walking Dead, wciÄ…gajÄ…cym i zaskakujÄ…cych Life is Strange, na poczÄ…tku zeszÅ‚ego roku, pojawiÅ‚a siÄ™ jeszcze jedna pereÅ‚ka. Jest niÄ… dwuwymiarowa przygodówka studia Night School, zatytuÅ‚owana Oxenfree.

Ten tak zwany samograj, który praktycznie przechodzi siÄ™ sam,  ma jednÄ…, wielkÄ… zaletÄ™. Potrafi dziÄ™ki doskonaÅ‚ym dialogom i stopniowaniu napiÄ™cia,  wciÄ…gnąć od samego poczÄ…tku i zadziwić na koniec. Gra traktowana jako horror o zjawiskach paranormalnych, przedstawia losy grupy przyjacióÅ‚, którzy pewnego dnia, po zakoÅ„czeniu szkoÅ‚y, wybierajÄ… siÄ™ na tajemniczÄ… wyspÄ™, gdzie przypadkiem, za sprawÄ… radia, Alex (zwykÅ‚a nastolatka), otwiera portal Å‚Ä…czÄ…cy rzeczywistość ze Å›wiatem umarÅ‚ych. OdtÄ…d zaczynajÄ… dziać siÄ™ przedziwne rzeczy, niezrozumiaÅ‚e dla żadnego z dzieciaków. Grupa zaczyna sÅ‚yszeć dziwne dźwiÄ™ki, szumy i gÅ‚osy, a niedÅ‚ugo później do odgÅ‚osów dochodzÄ… także zjawiska wizualne.  

Oxenfree, to tradycyjna przygodówka, prezentujÄ…ca prostÄ… grafikÄ™. Choć jest horrorem, nie znajdziemy w niej żadnych straszydeÅ‚, nikt nas nie bÄ™dzie goniÅ‚, zza rogu nie wychyli siÄ™ duch, mara czy inna demoniczna istota. Gra straszyć nas bÄ™dzie tajemniczoÅ›ciÄ… i ciężkim, mrocznym klimatem. IstotÄ… rozgrywki staÅ‚o siÄ™ tu radio, dziÄ™ki któremu mÅ‚odzi ludzie zyskujÄ… możliwość Å‚Ä…czenia siÄ™ z innym, pozagrobowym Å›wiatem. UstawiajÄ…c pokrÄ™tÅ‚o czÄ™stotliwoÅ›ci, Alex potrafi wychwycić specyficzne dźwiÄ™ki, sygnalizujÄ…ce, że w okolicy znajduje siÄ™ jakaÅ› zjawa, czy bÅ‚Ä…kajÄ…ca siÄ™ dusza. Nie jest to jednak tradycyjny point & click, bowiem nie posÅ‚ugujemy siÄ™ myszkÄ…, a klawiaturÄ… (kierujÄ…c dziewczynÄ…  za pomocÄ… klawiszy WSAD). Przydatny bÄ™dzie także przycisk  shift i enter. Jednym z nich uruchomiamy odbiornik, który natychmiast pojawia siÄ™ na ekranie. Wtedy poruszajÄ…c myszÄ… w prawo lub lewo, ustawiamy odpowiedniÄ… jego czÄ™stotliwość. 

GrajÄ…c w tÄ™ wciÄ…gajÄ…cÄ… przygodówkÄ™, przemierzamy sporÄ… ilość lokacji, co jakiÅ› czas napotykajÄ…c na przeszkody w postaci przepaÅ›ci, pagórków, czy też wszelakich progów skalnych. Pokonujemy je skaczÄ…c, używajÄ…c w tym celu odpowiedniego klawisza na klawiaturze. Nie znajdziemy tu jednak żadnych elementów zrÄ™cznoÅ›ciowych, ani czasówek. Niestety czasami Alex potrafi być nieposÅ‚uszna i nie reaguje na polecenia krÄ™cÄ…c siÄ™ w kóÅ‚ko, albo idÄ…c zupeÅ‚nie nie tam, gdzie chciaÅ‚abym by powÄ™drowaÅ‚a. 

GrajÄ…c w Oxenfree nie zmÄ™czymy szarych komórek nad zadaniami logicznymi, czy zagadkami przedmiotowymi, nic z tych rzeczy. Co jakiÅ› czas bÄ™dziemy tylko używać radia, które ustawiwszy na odpowiedniÄ… czÄ™stotliwość albo przywoÅ‚a ducha albo pozwoli nam ruszyć dalej, bo do tego też nam siÄ™ przyda. Nie poÅ‚Ä…czymy też przedmiotu z przedmiotem używajÄ…c go później w odpowiednim miejscu. Nie zrobimy tego, bo wcale nie zbieramy żadnym rzeczy, ba nie mamy także ekwipunku. WiÄ™kszość czasu wÄ™drujemy pokonujÄ…c kolejne lokacje i gadamy, gadamy, gadamy...... i to wÅ‚aÅ›nie dialogi sÄ… istotÄ… tej przygodówki, tego interaktywnego filmu, którego tak chÄ™tnie byÅ‚am uczestnikiem. To kolejne rozmowy miÄ™dzy bohaterami pchajÄ… akcjÄ™ do przodu i nadajÄ… grze klimatu. SÄ… zarówno zabawne, poważne, smutne i straszne, a na dodatek ich konstrukcja jest nieco inna od tej, do której przyzwyczaiÅ‚y mnie gry Telltale. Nie znajdziemy tu paska czasu, który sygnalizuje jego upÅ‚yw, w którym musimy jakÄ…Å› opcjÄ™ dialogowÄ… wybrać, nim ona zniknie. Tu nigdy nie wiemy kiedy kolorowe dymki nad gÅ‚owami bohaterów rozpÅ‚ynÄ… siÄ™. Musimy wiÄ™c decydować dość szybko, wybierajÄ…c jednÄ… z trzech możliwoÅ›ci dialogowych.

Należy tutaj nadmienić, że każda z nich wnosi do gry coÅ› nowego, jakÄ…Å› nowÄ… historiÄ™, czy zupeÅ‚nie  innÄ… rozmowÄ™. Tekstu jest bardzo dużo. KażdÄ… innÄ… grÄ™ uznaÅ‚abym za przegadanÄ…, ale w przypadku Oxenfree jest to jej atut, a nie wada. Szkoda tylko, że póki co żaden z polskich wydawców nie zainteresowaÅ‚ siÄ™ grÄ… i nie zlokalizowaÅ‚ jej w naszym rodzimym jÄ™zyku. Dla osób, które nie znajÄ… angielskiego, brak choćby napisów może być elementem zniechÄ™cajÄ…cym do jej zakupu, którÄ… zdecydowanie warto nabyć, nawet wtedy, gdy nie jesteÅ›my zwolennikami horrorów. Tu zza rogu nie wybiegnie żadna agresywna istota, nie zabije bohatera straszne monstrum, nie pojawi siÄ™ żadna maszkara. 

To opowieść o grupce nastolatków, która chciaÅ‚a tylko spÄ™dzić ciekawy weekend, gadajÄ…c, plotkujÄ…c i pijÄ…c piwko. Przez jeden typowy i wszystkim znany przedmiot ci mÅ‚odzi ludzie, stajÄ…  siÄ™ Å›wiadkami zjawisk, o których nie mieli pojÄ™cia, a dziÄ™ki którym mogÅ‚am spÄ™dzić kilka bardzo emocjonujÄ…cych i ciekawych chwil przed monitorem. I choć nie jest to gierka dÅ‚uga, to przejść można jÄ… kilka razy wybierajÄ…c inne opcje dialogowe, Å›ledzÄ…c jÄ… w zupeÅ‚nie inny sposób. Oxenfree, to naprawdÄ™ bardzo udana gra, którÄ… przechodzi siÄ™ jednym tchem, przymykajÄ…c oko na drobne niedociÄ…gniÄ™cia techniczne.