PowieÅ›cie wizualne, zwane inaczej visual novel przyciÄ…gajÄ… graczy interaktywnÄ… opowieÅ›ciÄ… nastawionÄ… na narracjÄ™, czasami bardzo wyjÄ…tkowÄ…, wzruszajÄ…cÄ…, a nawet rzewnÄ…. CzÄ™sto dotykajÄ… tematu miÅ‚oÅ›ci, dylematów emocjonalnych i kruchoÅ›ci czÅ‚owieka. SÄ… jednak takie growe dzieÅ‚a, które przekazujÄ… fanom rozgrywki wideo
treÅ›ci bardzo wspóÅ‚czesne, poruszajÄ…c tematy, które w bardzo dobitny i prosty sposób punktujÄ… bolÄ…czki spoÅ‚eczeÅ„stwa, z którym przyszÅ‚o nam żyć. Tak też jest z przygodowÄ… grÄ… symulacyjnÄ… w stylu wizual novel, stworzonÄ… przez Monkey Moon i Black Muffin, której wydaniem zajęło siÄ™ Raw Fury majÄ…ce na swoim koncie kilka ciekawych i godnych uwagi przygodówek, jak choćby:
Whispers of a Machine czy
Kathy Rain. W
Night Call zagrałam dzięki uprzejmości
GOG.com, za co serdecznie dziękuję. Pora więc przybliżyć Wam czym jest wspomniany tytuł i jakie problemy porusza. Miłej lektury!
Night Call przenosi graczy do Paryża, nocnego, mrocznego, z problemami i szeregiem pytaÅ„, z którymi musi mierzyć siÄ™ wspóÅ‚czesny Å›wiat. Twórcy w zamieszczanych co jakiÅ› czas biuletynach jasno przekazywali, że pragnÄ… w swoim dziele pokazać
stolicÄ™ Francji z tej ciemniejszej, przeznaczonej dla dorosÅ‚ych graczy strony, nie omijajÄ…c trudnych a nawet kontrowersyjnych tematów, zahaczajÄ…cych także o wÄ…tki polityczne i spoÅ‚eczne.

Nie bez powodu zatem protagonistÄ… opisywanej przeze mnie produkcji jest paryżanin Houssine, algierski imigrant i muzuÅ‚manin, który pracuje jako taksówkarz, jedynie na nocnej zmianie. Houssine niedoszÅ‚a ofiara seryjnego zabójcy, przez swoje pochodzenie znalazÅ‚ siÄ™ w gronie podejrzanych, oskarżony o zbrodniÄ™, której nie dokonaÅ‚. Jego sytuacji nie polepsza fakt, że zamach terrorystyczny, dokonany przez zdawaÅ‚oby siÄ™ równych mu muzuÅ‚manów, przyczyniÅ‚ siÄ™ do Å›mierci kolejnej ofiary, rzucajÄ…c cieÅ„ na wszystkich mieszkaÅ„ców Paryża kultywujÄ…cych Koran. Jest jednak wÅ›ród przedstawicieli policji pewien detektyw, który zamierza dać naszemu taksówkarzowi szansÄ™ oczyszczenia siÄ™ z zarzutów. Proponuje mu ukÅ‚ad, w którym wspóÅ‚pracujÄ…c z paryskÄ… policjÄ…, postara siÄ™ na wÅ‚asnÄ… rÄ™kÄ™ odnaleźć winnego, poszukujÄ…c stosownych wskazówek, podpowiedzi i poszlak. Houssine ma siedem dni na oczyszczenie siÄ™ z zarzutów. StajÄ…c siÄ™ domorosÅ‚ym detektywem ratujÄ…cym siÄ™ przed wiÄ™zieniem, musi także dbać o codzienność, starajÄ…c siÄ™ zarobić na swoje utrzymanie na nocnej zmianie.
Night Call podzielona jest wyraźnie na dwa etapy, zamkniÄ™te w kilku dniach, w których jeździmy taksówkÄ…, wozimy pasażerów i rozmawiamy....rozmawiamy....i jeszcze raz rozmawiamy. Dokonujemy także podsumowania zebranych przez nas poszlak, wskazówek i dowodów, zebranych na tablicy w mieszkaniu Houssine, zwykÅ‚ego przeciÄ™tniaka majÄ…cego bardzo wyjÄ…tkowy dar, umiejÄ™tność zjednywania sobie ludzi. I chodzi tu o osoby, które wozi w swojej taksówce.
Podczas rozgrywki może to być ponad siedemdziesiÄ…t klientów, którzy zadziwiajÄ…co szybko otwierajÄ… siÄ™ przed naszym taksówkarzem - detektywem, który nagle staje siÄ™ kimÅ› w rodzaju psychoanalityka, powiernika, a nawet terapeuty. ProwadzÄ…c dialog z siedzÄ…cymi na tylnych fotelach pasażerami możemy wybierać opcje dialogowe, które w danej chwili uznajemy za stosowne. Czasami wÅ›ród tych pagaduszek, mniej lub bardziej poważnych, uda siÄ™ Houssine'owi wyÅ‚uskać potrzebnÄ… mu poszlakÄ™ czy wskazówkÄ™ zbliżajÄ…cÄ… go ku rozwiÄ…zaniu zagadki seryjnego mordercy.
DziesiÄ…tki osób, które przewijajÄ… siÄ™ przez pojazd naszego protagonisty to rzecz jasna mnóstwo tematów, bardzo rożnych, niezwykle dojrzaÅ‚ych, poważnych, czasami zaskakujÄ…cych. Wiele z nich dotyczy seksualnoÅ›ci, polityki, religijnych wyznaÅ„, kultury, a nawet spoÅ‚ecznego odrzucenia. Night Call to także charakterne postacie, a każda takowa osóbka ma swoje problemy, życiowe rozterki i bolÄ…czki. Przekrój osobowoÅ›ci, sposobu myÅ›lenia, zawodów czy choćby orientacji seksualnych jest spory, dziwnie kontrastujÄ…c z spokojnym, wyciszonym stylem życia wyroÅ›niÄ™tego brodacza, jakim jest Houssine, a także z czarno - biaÅ‚ym stylem graficznym.

Ponura szarość, wszechobecna czerÅ„ tonowana jaÅ›niejszymi, biaÅ‚ymi refleksami, tylko co jakiÅ› czas rozbÅ‚yska neonami miasta, blaskiem nocnego Paryża, spowitego w czerni i mrokach zamachów terrorystycznych. Przygodowo - detektywistyczny styl wkomponowany graficznie w klimat noir, smÄ™tny, trochÄ™ leniwy i kryminalny, fajnie spaja część dialogowÄ…, bardzo rozległą w grze z etapem czysto przygodowym lub też temu zbliżonym.
JeÅ›li oczekujecie po rozgrywce wytężonego dziaÅ‚ania waszego umysÅ‚u, to muszÄ™ niestety wyprowadzić Was z błędu. Wprawdzie przejmujÄ…c kontrolÄ™ nad wplÄ…tanym w kÅ‚opoty taksówkarzem możemy w poszukiwaniu wskazówek udać siÄ™ za pomocÄ… mapy, w miejsca, w których jest duża szansa na zaciÄ…gniÄ™cie jÄ™zyka, podpytanie kogoÅ› i w koÅ„cu zebranie wskazówek. Ale ten element nie jest w grze rozbudowany, kreatywność graczy nie bardzo nagradzana, przez co rozgrywka staje siÄ™ w miarÄ™ postÄ™pów z lekka nudnawa. Zebrane wskazówki, jak już wczeÅ›niej nadmieniÅ‚am w formie notatek, informacji i zdjęć trafiajÄ… na tablicÄ™ w mieszkaniu naszego bohatera. Tam rozstrzyga siÄ™ nasza detektywistyczna praca, tam dokonuje siÄ™ jej podsumowanie.


RozpoczynajÄ…c rozgrywkÄ™, sterowanÄ… za pomocÄ… komputerowej myszy mamy do wyboru trzy opcje, trzy przypadki. KlikajÄ…c i potwierdzajÄ…c jeden z naszych wyborów, ruszamy w detektywistyczny bój, zbierajÄ…c i porzÄ…dkujÄ…c informacje, także, i przede wszystkim podczas pracy, w rozmowach z klientami. Problem w tym, że postacie w kolejnych etapach nie tylko siÄ™ powtarzajÄ…, ale majÄ… do powiedzenia to samo jak w poprzednim wariancie. Taki sposób traktowania gracza napÄ™dza jedynie chęć do przeklikania dialogów, nie zagłębiajÄ…c siÄ™ w nie i nie wczytujÄ…c. Mam wrażenie, że twórcom nie do koÅ„ca chodziÅ‚o o to, by danÄ… sprawÄ™ rozwiÄ…zać i dobrnąć do pozytywnego koÅ„ca historii Houssine, a raczej skupić siÄ™ li tylko na gadaniu, które albo coÅ› wnosi do sprawy, albo jest zwyczajnÄ… pogaduszkÄ™ na tylnym siedzeniu samochodu.
Night Call koncentruje siÄ™ nie tylko na narracji i elementach przygodowych, ale wspomnianych przeze mnie symulacyjnych, zwiÄ…zanych czysto z pracÄ… zarobkowÄ… protagonisty. Otóż podczas kilku godzin conocnej dniówki musi on zarobić konkretnÄ… ilość pieniÄ™dzy. Ta powinna starczyć nie tylko na paliwo, utrzymanie samochodu, jego konserwacjÄ™ i naprawy, ale i na spÅ‚atÄ™ licencji. Odpowiednie fundusze muszÄ… być także dostarczane do firmy w jakiej zatrudniony jest Houssine. Dobry i wielkoduszny szef, zawsze bÄ™dzie jedynie szefem i gdy nasz bohater nie wywiąże siÄ™ ze swych zadaÅ„, zostanie zwolniony, a my zakoÅ„czymy rozgrywkÄ™.
Na koniec sÅ‚ów kilka na temat warstwy
muzyczno - dźwiÄ™kowej, która zgrabnie podbija tajemniczy, noir klimat zagadkowoÅ›ci, który wysuwa siÄ™ na plan pierwszy w Night Call. Nie sÄ… to kawaÅ‚ki muzyczne, które bÄ™dzie siÄ™ pamiÄ™tać, ale ich stonowany styl muzyczny i brak nachalnoÅ›ci staje siÄ™ atutem i wielkÄ… zaletÄ… gry. Zadziwia ilość i zmienność kawaÅ‚ków muzycznych, które w grze bez gÅ‚osowych dialogów peÅ‚niÄ… ważnÄ… rolÄ™, budujÄ…c napiÄ™cie, zaciekawienie a czasem nawet niepewność.
PodsumowujÄ…c
Night Call zabiera graczy w podróż ulicami Paryża w narracyjnej, detektywistycznej formie, jednak bez fajerwerków. Ciekawe rozmowy, interesujÄ…ce osobowoÅ›ci, mnogość tematów, zdecydowanie na plus. Ale... rozgrywkÄ™ i jej pÅ‚ynność gubi powtarzanie tych samych czynnoÅ›ci, znajome twarze, znane dialogi. W zabawÄ™ wdziera siÄ™ nuda i powtarzalność. IntrygujÄ…ca Å›cieżka dźwiÄ™kowa i ciekawie wyglÄ…dajÄ…ca, choć minimalistyczna grafika w czarno - biaÅ‚ym stylu noir, napÄ™dza klimat i sprawia wiele radoÅ›ci.
Night Call to gra dla tych, którzy kochajÄ… spokój i uwielbiajÄ… czytać. To zdecydowanie także przygodowa produkcja dla osób, dla których jÄ™zyk angielski nie jest obcy. Niestety gra nie jest dostÄ™pna w naszym ojczystym jÄ™zyku. Warto siÄ™ jednak z niÄ… zmierzyć. Polecam!
Serdecznie dziękuję firmie GOG.com za udostępnienie gry do recenzji!