Devil's Hunt - recenzja

Przed premierÄ… debiutanckiego tytuÅ‚u od niezależnego studia z Warszawy, Layopi Games, widziaÅ‚em przyrównania Devil's Hunt do takich gier jak God of War, Prototype czy którejkolwiek części z serii Devil May Cry. Jednak po pierwszym uruchomieniu wiedziaÅ‚em, że okreÅ›lenia te nie tylko okazaÅ‚y siÄ™ bÅ‚Ä™dne, lecz nawet uwÅ‚aszczajÄ…ce zagranicznym pozycjom. Rodzima produkcja oparta na powieÅ›ci "Równowaga" pióra PawÅ‚a LeÅ›niaka jest peÅ‚na bÅ‚Ä™dów i problemów z optymalizacjÄ…, kiepska w wielu elementach rozgrywki i kreacji Å›wiata. Nie pomaga jej również próba przywrócenia wspomnieÅ„ fanów, którzy podczas rozgrywki poczujÄ… ducha gier akcji z ubiegÅ‚ej dekady. Nawet niestandardowa na dzisiejsze realia cena nie okaże siÄ™ argumentem przemawiajÄ…cym za kupnem. 

Od samego poczÄ…tku gracz jest rzucony na gÅ‚Ä™bokÄ… wodÄ™, ponieważ bohater budzi siÄ™ w zrujnowanych podziemiach budynku. Jest w tym jakaÅ› tajemniczość, chęć poznania przyczyn takiej niecodziennej pobudki, dlatego za chwilÄ™ wychodzi na powierzchniÄ™, żeby doÅ›wiadczyć tragicznego obrazu - miasto pÅ‚onie, co jakiÅ› czas przechadzajÄ… siÄ™ po nim demony, jeden z nich jest wyraźnie wiÄ™kszy. Po przejÅ›ciu kilku zniszczonych ulic i pokonaniu wielgachnego potwora napotka pewnego tajemniczego jegomoÅ›cia. Tak rozpoczyna siÄ™ pierwszy akt, który poza zaintrygowaniem gracza, posÅ‚użyÅ‚ za samouczek. Jednakże po interesujÄ…cym starcie gracz zaliczy lodowaty prysznic, bo wraz z kolejnymi rozdziaÅ‚ami historia staje siÄ™ coraz bardziej absurdalna i banalna.

Każda z napotkanych postaci, podkreÅ›lajÄ…c gÅ‚ównego bohatera, jest przewidywalna i posiada szereg typowych do bólu cech. Na domiar zÅ‚ego wszystkich person jest tak niewiele, że w kilka sekund jesteÅ›my w stanie uÅ‚ożyć po sobie kolejne wydarzenia, jakie bÄ™dÄ… miaÅ‚y miejsce i nie musimy nawet znać powieÅ›ci LeÅ›niaka. W dodatku Desmond jest bohaterem lekkomyÅ›lnym i naiwnym przez caÅ‚Ä… opowieść, a nic tak nie frustruje, gdy trzeba kierować tego typu bohaterem, nie majÄ…c nawet wpÅ‚ywu na jego wypowiedzi czy zdanie. Jest to spowodowane wyborem twórców, którzy stworzyli produkcjÄ™ z jednotorowÄ… opowieÅ›ciÄ… - co w obecnych realiach jest dosyć nietypowe oraz staroszkolne. Dlatego historiÄ™ poznajemy od punktu A do punktu B bez możliwoÅ›ci ingerowania w niÄ…, co dziaÅ‚a na jej niekorzyść, bo materiaÅ‚ źródÅ‚owy aż kipi od interesujÄ…cych możliwoÅ›ci - zwÅ‚aszcza w wyborze strony anioÅ‚ów lub demonów. 

Skoro już przy gÅ‚ównym konflikcie jesteÅ›my, nie mogÄ™ siÄ™ nadziwić, że zostaÅ‚ ukazany tak po macoszemu. W dużym skrócie, bohater skacze od jednych do drugich, aby coÅ› osiÄ…gnąć, co nikomu siÄ™ nie podoba, bo podpisany przez niego pakt z Lucyferem, wÅ‚adcÄ… piekÅ‚a, to nie przelewki. Chociaż najwiÄ™kszym zawodem okazuje siÄ™ sam finaÅ‚, który jest tak groteskowy, gdy weźmiemy pod uwagÄ™ przeszÅ‚ość protagonisty, że aż trudno uwierzyć w jego realizacjÄ™. Nie bÄ™dÄ™ zdradzać szczegóÅ‚ów, może sami ocenicie, co bardzo odradzam. 

Rozgrywka również nie stanowi solidnej podstawy produkcji. ZaczynajÄ…c jednak od tych najbardziej absurdalnych rozwiÄ…zaÅ„, to każdÄ… przeszkodzÄ™ możemy minąć tylko za sprawÄ… wciÅ›niÄ™cia klawisza odpowiedzialnego za interakcjÄ™ i jedynie w wyznaczonym do tego miejscu. Z każdÄ… takÄ… akcjÄ… wiąże siÄ™ animacja, którÄ… gracz znaczÄ…co poczuje podczas przemierzania Å›wiata. Takie rozwiÄ…zania pamiÄ™tam ze staroszkolnych gier akcji, ale w Devil's Hunt zostaÅ‚y zrealizowane znacznie gorzej, bardziej irytujÄ…co, bo jak można inaczej napisać o sytuacji przemieszczania siÄ™ po kilku póÅ‚kach skalnych pod rzÄ…d za sprawÄ… jednego przycisku z uprzykrzajÄ…cÄ… animacjÄ…? 

Sama budowa Å›wiata pozostawia wiele do życzenia i nie przez to, że nawiÄ…zuje do klasyki, lecz z powodu nudnego wykonania i braku pomysÅ‚ów. Co jakiÅ› czas pojawia siÄ™ wiÄ™kszy plac, na którym czekajÄ… przeciwnicy do ubicia. Po nich nastÄ™pujÄ… nieprzyjemne przeskoki lub wspinaczka i ponownie walka. Z czasem możemy używać teleportacji, która jest możliwa w konkretnym miejscu. Po wejÅ›ciu na nie należy najechać kamerÄ… na takie samo po drugiej stronie, aby siÄ™ przenieść. Podobnych możliwoÅ›ci powinno być znacznie wiÄ™cej, zwÅ‚aszcza gdy mogÄ™ policzyć na palcach, niech bÄ™dzie, dwóch rÄ…k, liczbÄ™ odnóg z ukrytym skarbem. O jakichkolwiek zagadkach można zapomnieć.  

Nie pomagajÄ… nawet ukryte przedmioty - czÄ™sto znajdujÄ… siÄ™ tuż pod nosem bohatera. SÄ… to zazwyczaj jakieÅ› papiery, kartki zwiÄ…zane z danym miejscem. Nic specjalnego, wiÄ™c po prostu je podnosiÅ‚em (tak, za sprawÄ… interakcji z animacjÄ…) i odkÅ‚adaÅ‚em, żeby zaliczyć. Dodatkiem sÄ… pewne lustra, które należy niszczyć (tak, klikajÄ…c ten sam przycisk), żeby pozyskać dusze umożliwiajÄ…ce rozwój naszego bohatera. Poza tym zdobywamy je z polegÅ‚ych przeciwników lub po podnoszeniu, gdyż sÄ… porozrzucane we wszystkich kÄ…tach. 

Skoro już przy nich jesteÅ›my, rozwój postaci wbrew pozorom jest caÅ‚kiem rozbudowany. SÄ… dostÄ™pne trzy drzewka do wyboru, ale dwa z nich odblokujÄ… siÄ™ po wykonaniu pewnych zadaÅ„. Od razu uprzedzam, że podczas walki możemy korzystać tylko z jednego z nich. Jest to istotne ze wzglÄ™du na różnorodność w oferowanych przez nie pasywnych umiejÄ™tnoÅ›ci i zdolnoÅ›ci (po każdym użyciu należy odczekać okreÅ›lony czas), które przypisujemy do trzech klawiszy. W każdym drzewku mieÅ›ci siÄ™ ich wiÄ™cej od dostÄ™pnych miejsc, co jest miÅ‚ym dodatkiem.

Oprócz tego możemy pożytkować dusze na kombinacje ataków (dostÄ™pne sÄ… dwa: lekki i mocny). Jest to o tyle istotne, że w jednym z drzewek twórcy poÅ‚ożyli nacisk na ataki dystansowe, których z poczÄ…tku bardzo mi brakowaÅ‚o, bo na start "mÄ™czyÅ‚em" jedynie lewy przycisk myszy, z czasem zastÄ™pujÄ…c go nowo nabytymi umiejÄ™tnoÅ›ciami lub kombinacjami.

MuszÄ™ również pochwalić deweloperów za odwagÄ™, bo przy jednym z drzewek musimy zbierać okreÅ›lone kartki, aby odblokować użycie umiejÄ™tnoÅ›ci, jakie siÄ™ w nim znajdujÄ…. Nie żeby byÅ‚y jakoÅ› specjalnie wyjÄ…tkowe i potrzebne, ale dodatkowa motywacja do poszukiwaÅ„ jak znalazÅ‚, pomijajÄ…c fakt, że eksploracja bywa nudna. Mimo wszystko doceniam.

Walka z demonami lub anioÅ‚ami jest niestety schematyczna, a na dÅ‚uższÄ… metÄ™ brakuje wiÄ™kszego urozmaicenia przeciwników, bo ze starć z dostÄ™pnymi na teraz stajÄ… siÄ™ wtórne i niestety monotonne. Unikanie jest irytujÄ…cÄ… animacjÄ…, z której staraÅ‚em siÄ™ korzystać rzadko, żeby nie psuć pÅ‚ynnoÅ›ci walki. DostÄ™pna jest również opcja zablokowania ataków oponentów w konkretnym momencie, ale zauważyÅ‚em, że podczas animacji ataku jest niemożliwa do użycia.

Dlatego też walka jest toporna. Brakuje w niej pÅ‚ynnoÅ›ci i polotu - wszystko ma swój poczÄ…tek i zakoÅ„czenie, co jest nad wyraz nieprzyjemne oraz "drewniane". To samo dotyczy walk z bossami, przy których jak na dÅ‚oni widać filmowość samych ataków. Nawet możliwoÅ›ci Desmonda opierajÄ…ce siÄ™ na użyciu formy demona, który zadaje nadnaturalnie szybkie ataki, sprowadzajÄ…ce siÄ™ do szybkiego wciskania jednego przycisku i spoglÄ…dania na koÅ„czÄ…cy siÄ™ czas użycia piekielnej formy, bywajÄ… oklepane. W ramach ciekawostki napiszÄ™, że bardzo przypomina ona tÄ™ z gry Shade: Gniew AnioÅ‚ów, która zostaÅ‚a wydana w 2004 roku, co przywoÅ‚aÅ‚o fale pozytywnych wspomnieÅ„.

PiÄ™tÄ… AchillesowÄ… Devil's Hunt okazaÅ‚a siÄ™ nie rozgrywka czy opowieść, lecz mnogość bugów i problemów. Dawno nie miaÅ‚em okazji grać w produkcjÄ™ tak nieprzygotowanÄ… na premierÄ™. Już samo wÅ‚Ä…czenie gry wiÄ…zaÅ‚o siÄ™ z oczekiwaniem kilkudziesiÄ™ciu sekund. PrzymykaÅ‚em na to oko, bo liczyÅ‚a siÄ™ dla mnie przede wszystkim przyjemność podczas rozgrywki, której niestety nie zaznaÅ‚em. 

Notoryczne spadki klatek przyczyniaÅ‚y siÄ™ do tego, że prawie na każdym kroku oglÄ…daÅ‚em pokaz slajdów. NieprzyjemnoÅ›ci dotyczyÅ‚y nie tylko dynamicznych scen, lecz także zupeÅ‚nie spokojnych, jak chociażby stanie w miejscu. W dodatku na moich oczach gra potrafiÅ‚a siÄ™ dosÅ‚ownie "Å‚adować", dlatego pÅ‚ynÄ…cÄ… poÅ›ród skaÅ‚ lawa zostaÅ‚a zastÄ…piona schematami graficznych kresek, a wczytywanie miasta wiÄ…zaÅ‚o siÄ™ natomiast z tym, że postać mogÅ‚aby lewitować w miejscu, gdzie powinna chodzić po podÅ‚odze. Spadki odbywaÅ‚y siÄ™ również podczas filmowych scenek. 

SpotkaÅ‚em siÄ™ też wiele razy z sytuacjÄ…, w której nie mogÅ‚em użyć interakcji, bo postać byÅ‚a skierowana w zÅ‚Ä… stronÄ™. Podczas walk, gÅ‚ównie z bossami, nie otrzymywaÅ‚em obrażeÅ„. A na niektórych potyczkach tak okÅ‚adaÅ‚em pięściami przeciwników, że ci przestali cokolwiek robić poza obrywaniem kolejnych ciosów. Notorycznie przydarzaÅ‚o siÄ™ mojej postaci zaciąć siÄ™ w miejscu przez jakiÅ› drobiazg na Å›cianie bÄ…dź podÅ‚odze. To wszystko sprawiÅ‚o, że odniosÅ‚em wrażenia ogrywania wczesnego dostÄ™pu, który zostawiÅ‚bym już po drugim lub trzecim rozdziale (jest ich trzynaÅ›cie), gdyby nie obowiÄ…zki recenzenta. 

W tym wszystkim może dziwić fakt, że graficznie Devil's Hunt przypomina produkcjÄ™ z czasów Å›wietnoÅ›ci PlayStation 3. Widać to chociażby w animacjach twarzy, które ledwo co uchylajÄ… usta - emocji na nich nie znalazÅ‚em. Absurdem byÅ‚ dla mnie wyjazd samochodu, który nie jechaÅ‚, lecz Å›lizgaÅ‚ siÄ™ po drodze. WiÄ™kszość elementów jest pozbawiona detali, ale za to peÅ‚na krÄ…gÅ‚oÅ›ci. Można to podsumować brakiem odpowiednich funduszy i pominiÄ™ciem sporej części roboty do wykonania - o koÅ„czÄ…cych "szlifach" nie ma tu nawet mowy.  

Na zakoÅ„czenie i osÅ‚odÄ™ wspomnÄ™ o wyjÄ…tkowo dobrym dźwiÄ™ku. Ku mojemu zaskoczeniu muzyka caÅ‚kiem dobrze buduje napiÄ™cie, a podÅ‚ożone gÅ‚osy aktorów staÅ‚y kilka poziomów wyżej od jakoÅ›ci caÅ‚oksztaÅ‚tu. To jednak za maÅ‚o, aby dobrze mówić o polskiej produkcji, która polegÅ‚a na każdej z pÅ‚aszczyzn. Nawet niska cena nie jest argumentem przemawiajÄ…cym za jej kupnem. Nawet po zaÅ‚ataniu i rozwiÄ…zaniu problemów Devil's Hunt pozostanie jedynie przeciÄ™tnym tytuÅ‚em z wieloma zÅ‚ymi decyzjami podjÄ™tymi w fazie produkcji. OdnoszÄ™ wrażenie, że oczekiwania byÅ‚y zbyt wysokie, dlatego twórcy nie przeskoczyli za wysoko zaÅ‚ożonej poprzeczki przy swoim debiutanckim projekcie. W 2014 roku mógÅ‚bym wystawić znacznie wyższÄ… ocenÄ™, ale nie w obecnych czasach, dlatego gra otrzymuje ode mnie zaledwie szkolnÄ… dwójÄ™ i odradzam jej jak podpisywania cyrografu.