A Stroke of Fate: Operation Valkyrie - recenzja

Adolf Hitler, to z pewnoÅ›ciÄ… nazwisko znane nie tylko ludziom, którzy przeżyli koszmar wojny, ale i każdemu z nas na caÅ‚ym Å›wiecie. Znamy też z historii szereg nieudanych prób zamachu na życie przywódcy III Rzeszy. HistoriÄ™ jednej z nich przedstawia debiutanckie dzieÅ‚o studia SPLine Games, noszÄ…ce tytuÅ‚: „A Stroke of Fate: Operation Valkyrie”. Wydaniem owej gry zajęło siÄ™ rosyjskie studio Akalla. Przygodówka, bo taki rodzaj zabawy owe dzieÅ‚o prezentuje, pojawiÅ‚a siÄ™ w naszym ojczystym kraju dziÄ™ki firmie Play, która wydaÅ‚a jÄ… w polskiej wersji jÄ™zykowej – polskie napisy.

W tej klasycznej grze point & click, wcielamy siÄ™ w postać wyszkolonego agenta, który ma za zadanie przeniknąć do grupy zaufanych Hitlerowi ludzi, zdobyć ich przychylność, po czym dokonać zamachu na Führera. Nasz bohater, Standartenführer Gerhard Mayer przybywa do Berlina, gdzie rozgrywa siÄ™ pierwsza, bardziej rozpoznawcza część planu Mayer’a. Później losy wiodÄ… go do przepastnego zamku, gdzie Hitler, wraz ze swojÄ… Å›witÄ…, z Himmlerem na czele, zamierza odprawić przedziwny rytuaÅ‚. Tam Gerhard dokonać ma kolejnej części swojego planu. 

Pozycja umiejÄ™tnie Å‚Ä…czy w sobie fikcjÄ™ i rzeczywiste wydarzenia. Tak jak już wczeÅ›niej nadmieniÅ‚am „Stroke of Fate: Operacja Walkiria”, to klasyczna przygodówka, w peÅ‚ni obsÅ‚ugiwana za pomocÄ… myszy. Jej lewym przyciskiem zabieramy przedmioty, rozmawiamy, czy też używamy zebrane podczas rozgrywki rzeczy i oczywiÅ›cie rozwiÄ…zujemy zagadki. Prawy przycisk myszy sÅ‚uży do oglÄ…dania przedmiotów, miejsc i osób. Powinien być czÄ™sto używany, bowiem bohater musi coÅ› zobaczyć, by mógÅ‚ wÅ‚aÅ›ciwie zareagować. 

Rozgrywka skupia siÄ™ gÅ‚ównie na przeszukiwaniu kolejnych lokacji, rozwiÄ…zywaniu zagadek, przeważnie przedmiotowych. Nie zabrakÅ‚o w niej także zadaÅ„ typowych dla gier adventure, czyli zagadek logicznych. Przyjdzie nam rozwikÅ‚ać szyfr, zÅ‚ożyć aparat i wykonać kilka zdjęć, wywoÅ‚ać owe fotki, stoczyć karciany pojedynek, czy też wykonać domowej roboty bombÄ™. Zadanie sÄ… raczej proste, wiÄ™c wykonanie ich nie sprawi kÅ‚opotu nawet poczÄ…tkujÄ…cym przygodomaniakom. W czasie rozgrywki czeka nas także skradanka, w której omijajÄ…c wÄ™drujÄ…ce po Å›cianie Å›wiatÅ‚o reflektora musimy drepczÄ…c po gzymsie przedostać siÄ™ do pokoju Himmlera. 

IstotnÄ… część rozgrywki stanowiÄ… dialogi. Tylko poprawnie przeprowadzona rozmowa przeprowadzi gracza przez grÄ™ i posunie fabuÅ‚Ä™ do przodu. Każda zabrana przez nas rzecz, czy też przedmiot, trafiać bÄ™dzie do tradycyjnego inwentarza, który w tym wypadku umiejscowiony jest na górze ekranu. Przedmioty zebrane można ze sobÄ… Å‚Ä…czyć i oglÄ…dać. Nasz bohater wyposażony jest w notatnik, zwany w tym przypadku dziennikiem, do którego trafiajÄ… istotne dla gry informacje, Å›wiadczÄ…ce w gÅ‚ównej mierze o tym, że coÅ› w tej chwili wykonaliÅ›my jak należy. 

Twórcy dali graczom możliwość dowolnej, nieograniczonej iloÅ›ci zapisów, co mnie bardzo cieszyÅ‚o, bowiem lubiÄ™ czÄ™sto sejwować rozgrywkÄ™.

Pora przejść do bardziej wizualnych aspektów gry, bo jeÅ›li o nie chodzi, to muszÄ™ przyznać, że pozycja wyglÄ…da bardzo dobrze. Graficznie gra jest zwyczajnie Å‚adna. Lokacje sÄ… dokÅ‚adne, dopracowane i przepiÄ™kne. Szczególnie Å›licznie wyglÄ…dajÄ… apartamenty w wynajÄ™tym mieszkaniu, czy też zamek, z wiszÄ…cymi na Å›cianie obrazami, piÄ™knymi podÅ‚ogami i urokliwymi dywanami, na których miaÅ‚am chęć wyciÄ…gnąć swoje zmÄ™czone pracÄ… ciaÅ‚o. 

RozgrywkÄ™ przeplatajÄ… rysunkowe animacje, a raczej statyczne rysunkowe obrazki, które w tym wypadku pasujÄ… wyjÄ…tkowo dobrze. Gorzej wypadajÄ… same animacja postaci, które chodzÄ… drÄ™two jak kukÅ‚y i wyglÄ…dajÄ… przez to zupeÅ‚nie nie naturalnie.

Ciekawie rozwiÄ…zany jest sposób prowadzenia rozmów. Otóż dialogi, które prowadzimy podczas gry, wyÅ›wietlane sÄ… w ekranie majÄ…cym wyglÄ…d magnetofonu szpulowego. Na górze zaÅ›, po obu stronach znajdujÄ… siÄ™ twarze osób, które rozmawiajÄ…. W czasie dialogu, dana postać jest podÅ›wietlana, zaÅ› ta, która milczy pozostaje w cieniu. WyglÄ…da to caÅ‚kiem fajnie i różni siÄ™ od wielu rozwiÄ…zaÅ„ oferowanych nam w przygodówkach. 

O stronie muzycznej gry nie można za wiele napisać, bowiem jest bardzo znikoma. Kolejne motywy muzyczne sÄ… ledwo sÅ‚yszalne. DźwiÄ™ki otoczenia brzmiÄ… wiarygodnie i nie można im nic zarzucić. 

„Stroke of Fate: Operacja Walkiria”, to gra przeciÄ™tna, powiedziaÅ‚abym przyzwoita, oferujÄ…ca nam przepiÄ™knÄ… grafikÄ™, niezbyt trudne zagadki i możliwość wcielanie siÄ™ w osobÄ™, która zamierzaÅ‚a zmienić bieg historii.