Clinically Dead - recenzja

Bardzo dÅ‚ugo zastanawiaÅ‚am siÄ™ jak ugryźć ten kawaÅ‚ek tortu, bowiem napisanie czegoÅ› na temat gry Clinically Dead nie należy do najprostszych zadaÅ„. Jest to rozgrywka bardzo nietypowa, dajÄ…ca w kość jeÅ›li chodzi o myÅ›lenie i „patrzenie” na niÄ…. Należy zacząć od faktu, że tytuÅ‚ od poczÄ…tku do koÅ„ca stworzony zostaÅ‚ przez jednoosobowe studio z Krakowa -  Mogila Games. PaweÅ‚ MogiÅ‚a, bo on wÅ‚asnie jest autorem tejże produkcji, pracowaÅ‚ nad niÄ… przez bite cztery lata i tak oto otrzymaliÅ›my do niej dostÄ™p na platformie Steam już 06.12.2018 roku. Wspomniany tytuÅ‚ jest pierwszoosobowÄ… grÄ… logicznÄ…, którÄ… caÅ‚kiem spokojnie można nazwać również mianem psychodelicznej. Da siÄ™ zauważyć również elementy zrÄ™cznoÅ›ciówki, platformówki a momentami nawet tak zwanej „skradanki”. Cechuje jÄ… na pewno mocno surrealistyczny klimat i ostre kolory. Sam twórca podaje, że Å›redni czas przejÅ›cia tej gry to 4-6 godzin, jednak muszÄ™ siÄ™ przyznać bez bicia, że mnie zajęła ona troszkÄ™ wiÄ™cej czasu. 

 

FabuÅ‚a Clinically Dead bazuje na motywie Å›mierci klinicznej, ostatnich sekundach przed definitywnÄ… Å›mierciÄ…. W rozgrywce wcielamy siÄ™ w postać Samsona, który po wypadku lÄ…duje w szpitalu. Wszystko wydaje siÄ™ być w porzÄ…dku, jednak zanim zdążymy siÄ™gnąć po leki majÄ…ce utrzymać nas przy życiu, trafiamy do, można powiedzieć, innej czasoprzestrzeni. Od razu uderza nas feeria ostrych barw, a z osÅ‚upienia wyrywa nas gÅ‚os naszej podÅ›wiadomoÅ›ci, której manifestem jest wielka najczęściej granatowa twarz. GÅ‚os ten (oraz twarz) towarzyszy nam aż do samego koÅ„ca gry wspierajÄ…c nas i naprowadzajÄ…c nas na odpowiednie rozwiÄ…zania zagadek. Nie można tu jednak okreÅ›lić tego mianem podpowiedzi rozwiÄ…zujÄ…cych problem za gracza. W Å‚amigÅ‚ówkach logicznych zawartych w rozgrywce mamy do czynienia z bardzo zróżnicowanÄ… skalÄ… trudnoÅ›ci. Jedne wydajÄ… siÄ™ być banalne, nad innymi przyznaje, że spÄ™dziÅ‚am sporo czasu. Na szczęście kiedy coÅ› nas bardzo zirytuje (bo takie momenty mogÄ… siÄ™ zdarzyć) możemy opuÅ›cić jedno pomieszczenie z drÄ™czÄ…cÄ… nas zagadkÄ…, by wrócić do niej kiedy indziej ze „Å›wieżą gÅ‚owÄ…”. CaÅ‚ość napotykanych trudnoÅ›ci skupia siÄ™ tu na manipulacji czasem. Poruszamy siÄ™ wiÄ™c w Å›wiecie nie tylko trzech zwyczajnych wymiarów, ale mamy jeszcze czwarty – wÅ‚aÅ›nie czas. Ten jest tu kolorem i to dosÅ‚ownie, bo przedstawiony jest jako różne barwy w przeróżnych miejscach. Aby odnaleźć potrzebne nam przedmioty musimy jak wspomniaÅ‚am manipulować czasem, co oddziaÅ‚uje bezpoÅ›rednio na otaczajÄ…cy nas Å›wiat. Przemieszczanie, celowe bÄ…dź nie, wspomnianych „plam czasowych” powoduje konkretne zmiany w otaczajÄ…cym nas Å›wiecie. Co mnie zaskoczyÅ‚o, spotkaÅ‚am też autentycznych wrogów, którzy wyrzÄ…dzajÄ… krzywdÄ™, kiedy nas dopadnÄ…. DźwiÄ™ki wydawane przy tym sÄ… dość przerażajÄ…ce, wiÄ™c zbierajÄ…c wszystko w  jednÄ… caÅ‚ość można uznać, że gra robi wrażenie. Na każdym inne, ale robi.

Kolejnym tematem, który należy poruszyć jest grafika. MówiÄ…c krótko, nie powala. Jest to zapewne efekt tego, że przyzwyczailiÅ›my siÄ™ do pewnego poziomu oprawy graficznej gier i coÅ› innego kole nas w oczy. Ale przypominajÄ…c sobie o fakcie, że rozgrywka tworzona byÅ‚a przez jednÄ… osobÄ™, jest naprawdÄ™ dobrze. AtakujÄ… nas zewszÄ…d wspomniane wczeÅ›niej ostre barwy, ale z tym możemy powalczyć. Piotr MogiÅ‚a pomyÅ›laÅ‚ też o tym i zaopatrzyÅ‚ grÄ™ w tak zwany filtr antypsychodeliczny, który koloryt lekko tonuje, wiÄ™c jedynym problemem pozostajÄ… Å‚amigÅ‚ówki do rozwiÄ…zania. 

Muzyka i elementy audio prezentujÄ… siÄ™ bardzo dobrze, dziÄ™ki czemu nieźle udaje siÄ™ budować oryginalnÄ… atmosferÄ™ oraz jej spójność z napotykanymi zagadkami oraz wyzwaniami. CaÅ‚ość oprawy nieźle siÄ™ uzupeÅ‚nia, pozwalajÄ…c nam wsiÄ…knąć w tÄ™ nietypowÄ… rzeczywistość.

Clinically Dead powstaÅ‚a na darmowym silniku Urha3D. Jakość obrazu wiÄ™c nie powala, natomiast klimat stworzony na nim jest jak najbardziej odpowiedni. NiepokojÄ…cy, trochÄ™ mroczny i surrealistyczny. Tym bardziej, że obraz poÅ‚Ä…czony jest z naprawdÄ™ dobrÄ… Å›cieżkÄ… dźwiÄ™kowÄ…, co tworzy ciekawy efekt. Jeżeli chodzi o gÅ‚osy, „wyczuć” można wpÅ‚yw syntezatorów gÅ‚osowych, zamiast nagrywanych gÅ‚osów autentycznych ludzi. Ale to też powoduje pewne zawirowania w naszej gÅ‚owie, a o to przecież twórcy najwyraźniej chodziÅ‚o. Nie uÅ›wiadczymy również czegoÅ› takiego jak menu czy plansza startowa po odpaleniu gry. Od razu jesteÅ›my rzucani na gÅ‚Ä™bokÄ… wodÄ™ fabuÅ‚y, co też napawać może pewnÄ… dozÄ… konsternacji. Ale to, że coÅ› jest inne, nie oznacza przecież,że jest gorsze. Jest po prostu... inne. Można również doszukać siÄ™ oznak nie zbyt dobrej optymalizacji. Ale tak jak wspomniaÅ‚am wczeÅ›niej, gra nie ma pieÅ›cić naszych zmysÅ‚ów, a pobudzać procesy myÅ›lowe, co jak najbardziej siÄ™ udaÅ‚o.