Darkness Within 2: The Dark Lineage - recenzja

Seria „Darkness Within” zadebiutowaÅ‚a na rynku gier przygodowych w roku 2007, by pojawić siÄ™ w Polsce rok później. PrzyciÄ…gnęła graczy ciężkim klimatem, zaczerpniÄ™tym z powieÅ›ci H.P Lovecrafta. ZaciekawiÅ‚a nie tylko mrocznÄ… fabuÅ‚Ä…, ale również innowacyjnoÅ›ciÄ… w tego rodzaju klimatycznych pozycjach przygodowych. Oprócz przemierzania zakamarków tajemniczych miasteczek i domów, wszechobecnego poczucia strachu i dramatycznej fabuÅ‚y, twórcy oferowali graczowi nieco wiÄ™cej niż zwykle zadaÅ„ przygodowych, gÅ‚ównie polegajÄ…cych na czytaniu wszelakich notatek, dzienników, tudzież pamiÄ™tników. Z tej lektury przygodomaniak musiaÅ‚ wydobywać ważne informacje, podkreÅ›lać je, a nastÄ™pnie ze sobÄ… Å‚Ä…czyć, bawiÄ…c siÄ™ tym samym w detektywa i caÅ‚ym sobÄ… uczestniczyć w poznawaniu prawdy.

ZasiadajÄ…c lat temu już kilka nad pierwszÄ… grÄ… z cyklu, nie spodziewaÅ‚am siÄ™, że moje odczucia wzglÄ™dem tej gry bÄ™dÄ… aż tak pozytywne. Kilka lat później na moim komputerze zagoÅ›ciÅ‚a druga odsÅ‚ona „Darkness Within”, której peÅ‚ny tytuÅ‚ brzmi „Darkness Within 2: The Dark Lineage”. Choć czasu upÅ‚ynęło wiele, gry przeszÅ‚y swoistÄ… rewolucjÄ™, to na szczęście kontynuacja przygód Howarda, nie zmieniÅ‚a siÄ™ pod wieloma wzglÄ™dami aż tyle, bym musiaÅ‚a narzekać i marudzić. 

Ponieważ, tak jak już wspomniaÅ‚am fabuÅ‚a gry skupia siÄ™ na dalszych losach popadajÄ…cego w chorobÄ™ psychicznÄ… detektywa Howarda E. Loreida, toteż jego losy bÄ™dziemy Å›ledzić grajÄ…c w „Darkness Within 2”. Rozpoczynamy w miejscu zakoÅ„czenia siÄ™ pierwszej odsÅ‚ony. Nasz policjant uciekÅ‚ wÅ‚aÅ›nie z oddziaÅ‚u psychiatrycznego i nie wiedzieć jak trafia do pewnego domu poÅ‚ożonego z dala od innych osad ludzkich. Kolejny raz Howarda dopada mroczna przeszÅ‚ość jego rodu, w której rozwikÅ‚anie zostanie wplÄ…tany każdy gracz zasiadajÄ…cy przed tÄ… bardzo dobrÄ… grÄ….

Tak, tak, nie przesÅ‚yszeliÅ›cie siÄ™. Pozycja pod wieloma wzglÄ™dami jest doskonaÅ‚a. DoskonaÅ‚ość tÄ… buduje wiele czynników zaczynajÄ…c od klimatu, poprzez fabuÅ‚Ä™, a na zagadkach koÅ„czÄ…c. Gracz z pewnoÅ›ciÄ… nie bÄ™dzie czuć znużenia i grajÄ…c jedynie raz, z pewnoÅ›ciÄ… nie odkryje wielu tak zwanych smaczków ukrytych przez twórców w tej dość dÅ‚ugiej i intrygujÄ…cej pozycji.

Kontynuacja walki z samym sobÄ… i przeznaczeniem Howarda jest klasyfikowana jak klasyczna przygodówka, choć pod wzglÄ™dem sterowania odbiega od jej poprzedniczki. O ile pierwsza odsÅ‚ona to najzwyklejsze na Å›wiecie point & click, wykonany w poÅ‚Ä…czeniu 2D z 3D, tak dwójka, to już peÅ‚ne 3D, w której sterowanie odbywa siÄ™ za pomocÄ… klawiszy WSAD. Gracz ma peÅ‚nÄ… swobodÄ… ruchów i dziaÅ‚ania, wszelakie zaÅ› czynnoÅ›ci takie jak podnoszenie przedmiotów, używanie ich, a także rozwiÄ…zywanie zagadek odbywa siÄ™ za pomocÄ… niezawodnej w przygodowym Å›wiecie myszki. Podobnie jak w jedynce, przyjdzie badać, czytać i studiować ogrom zapisków, notatek i pamiÄ™tników, by z ich masy wybrać najbardziej istotne dla fabuÅ‚y szczegóÅ‚y, podkreÅ›lić je, a nastÄ™pnie poÅ‚Ä…czyć, by odkryć prawdÄ™ i posunąć fabuÅ‚Ä™ do przodu. 

Na poczÄ…tku musimy wybrać stopieÅ„ trudnoÅ›ci rozgrywki. Twórcy dali nam możliwość przejÅ›cia jej na trzech poziomach. Pierwszy z nich to stopieÅ„ Å‚atwy, pozwalajÄ…cy używać podpowiedzi, gdy tylko sÄ… one dostÄ™pne. Dodatkowo przycisk automatycznego analizowania dokumentów jest caÅ‚y czas odblokowany. Kolejny poziom, to stopieÅ„ trudnoÅ›ci Å›redni, w którym podpowiedzi wyÅ›wietlane sÄ… po pewnym czasie, a dokumenty należy analizować samemu. Ostatnim  jest poziom trudny, w którym nie uÅ›wiadczymy podpowiedzi, a i dokumenty analizować bÄ™dziemy rÄ™cznie. 

ZmieniÅ‚o siÄ™ sterowanie, zmieniÅ‚a nieco grafika, ale sposób prowadzenia gry i badania dowodów oraz wyciÄ…gania wniosków nie ulegÅ‚ zmianie. Kolejny raz podczas rozgrywki napotykać bÄ™dziemy przeróżne notatki, w których za pomocÄ… czerwonej kredki podkreÅ›lać bÄ™dziemy istotne dla rozwoju fabuÅ‚y zdania. Owe wypowiedzi trafiać bÄ™dÄ… do myÅ›li Howarda, gdzie w jego umyÅ›le przenosimy je do stosownych okienek i Å‚Ä…czymy, tworzÄ…c nowÄ… myÅ›l, czy też jak kto woli wniosek myÅ›lowy. Listy, notatki i pamiÄ™tniki otwieramy klikajÄ…c prawym przyciskiem myszy. Wtedy to pojawi siÄ™ opcja zakreÅ›lania, w której wyodrÄ™bniamy funkcje : podkreÅ›l, przeczytaj, przemyÅ›l, analizuj i zamknij. 

Dodatkowo Howard, w tym wypadku gracz zaopatrzony bÄ™dzie w latarkÄ™ lub też lampÄ™, niezbÄ™dnÄ… do penetrowania ciemnych lokacji starego, wiktoriaÅ„skiego domu oraz miasteczka Arkfamend. Przedmioty te przywoÅ‚ujemy klikajÄ…c na klawiaturze klawisz F1 lub F2. Istotnym elementem rozgrywki sÄ… wszelakie tajemnice, ukryte w schowkach, pod deskami podÅ‚ogi, w ukrytych pokojach. Niejednokrotnie, by odkryć takowe miejsce, musimy zajrzeć pod stóÅ‚, przypatrzeć siÄ™ podÅ‚odze lub zerknąć do ciemnego zakamarku pokoju. By dostrzec takie miejsce pamiÄ™tajmy o używaniu klawisza C, które sÅ‚uży nam do kucniÄ™cia. Czasami tylko tak bÄ™dziemy w stanie odkryć i zobaczyć ikonÄ™ zbadania owego zakamarku, tym sposobem dokonujÄ…c kolejnego odkrycia. 

Ponieważ nasz bohater trafia do swego rodzinnego domu, a raczej przepastnej posiadÅ‚oÅ›ci, w której ogrom pokoi kryje kolejne nieodkryte tajemnice, a wiele drzwi jest zamkniÄ™tych lub też czymÅ› zawalonych (dom przecież wiele lat stoi opuszczony), graczowi przyjdzie odsuwać kartony, szafy, komody i tym podobne sprzÄ™ty. Aby tego dokonać przytrzymujemy lewy przycisk myszy, po czym wciskamy klawisze S lub D, czy też A. W pewnym momencie gry, do ekwipunku Howarda trafia mapa Arkfamend i jego okolic, w tym także posiadÅ‚oÅ›ci rodu Loreid. Przedmiot bardzo potrzebny, bowiem dziÄ™ki niej jesteÅ›my w stanie szybko przemieÅ›cić siÄ™ w miejsca od siebie bardzo oddalone, wÄ™drujÄ…c na przykÅ‚ad z ksiÄ™garni w miasteczku, do piwnic posiadÅ‚oÅ›ci rodziny naszego bohatera. Podróżowanie na piechotÄ™ byÅ‚oby niezÅ‚Ä… i dość dÅ‚ugÄ… wyprawÄ…, bowiem Howard, nawet jeÅ›li użyjemy klawisza odpowiadajÄ…cego za jego szybki marsz, przemieszcza siÄ™ mimo wszystko bardzo, ale to bardzo powoli. 

Każdy zebrany przez nas przedmiot, a jest ich wcale nie maÅ‚o, trafia, podobnie jak w poprzedniczce, do ekwipunku, który umieszczony jest na górze ekranu. PrzywoÅ‚ujemy go prawym przyciskiem myszy. Rzeczy zebrane podczas zabawy z „Darkness Within” możemy pooglÄ…dać, czÄ™sto z różnych stron, a także otwierać je i Å‚Ä…czyć. Wiele zagadek, z którymi przyjdzie siÄ™ w grze zmierzyć, rozwiÄ…zywana jest w podglÄ…dzie 3D. Tak jest na przykÅ‚ad w momencie otwierania zamka w ksiÄ™dze w magazynie ksiÄ™garni w miasteczku. ZadaÅ„ oferowanych nam przez twórców jest bardzo zadowalajÄ…ca ilość i wiÄ™kszość z nich wymaga sporej dozy cierpliwoÅ›ci i zaangażowania. Dodatkowo, grajÄ…c pierwszy raz bardzo trudno jest odnaleźć wszystkie ukryte w grze tajemnice, skarby, czy też znajdźki. Mnie samej nie udaÅ‚o siÄ™ to zrobić, wobec tego zamierzam grÄ™ przejść kolejny raz, a jak trzeba jeszcze jeden, na pewno warto. 

Dużym plusem gry, oprócz Å›wietnego klimatu i wciÄ…gajÄ…cej fabuÅ‚y, której odkrywanie kolejnych elementów sprawia niezwykÅ‚Ä… frajdÄ™, jest udźwiÄ™kowienie gry, które przyznam siÄ™ jest rewelacyjne. Każde skrzypniÄ™cie drzwi, dźwiÄ™k desek podÅ‚ogowych starych domów, szum wiatru odbijajÄ…cy siÄ™ echem po pustym, mrocznym domu, to coÅ›, co w sposób niezwykÅ‚y buduje klimat rozgrywki. Każdy, kto choć trochÄ™ mnie zna, wie doskonale, że jestem miÅ‚oÅ›nikiem gier utrzymanych w klimacie horroru i nie jest w stanie wystraszyć mnie byle co. Niemniej jednak grajÄ…c w drugÄ… odsÅ‚onÄ™ serii zdecydowanie bardziej odczuwaÅ‚am pewien niepokój i o ile w jedynce maÅ‚y deszczyk przebiegaÅ‚ mi po skórze sporadycznie, to już w drugiej odsÅ‚onie serii zdarzaÅ‚o siÄ™ to wiele razy. Nie jeden raz miaÅ‚am wrażenie, że coÅ› nagle wyzionie zza rogu, że już za chwilÄ™, za momencik zdarzy siÄ™ coÅ› przerażajÄ…cego. ChylÄ™ czoÅ‚a i kÅ‚aniam siÄ™ w pas autorom, bowiem wzbudzenie poczucia niepewnoÅ›ci i pewnej dozy strachu wyszÅ‚o Wam znakomicie. 

Równie dobrze prezentuje siÄ™ oprawa muzyczna gry oraz graficzna. PeÅ‚na swoboda ruchów i możliwość wÄ™drowania tu, czy tam w dowolnej kolejnoÅ›ci daje wiÄ™kszÄ… satysfakcjÄ™ niż w jedynce.

Nieco toporne, wyglÄ…dajÄ…ce jak z koszmaru postacie, które napotkamy podczas rozgrywki nadajÄ… dodatkowego klimatu, zbudowanego też przez ciemne, osnute mgÅ‚Ä… miasteczko oraz mroczny, wiktoriaÅ„ski dom. Ciekawym elementem gry jest wprowadzenie bohatera w stan hipnotycznej wizji, w którym to jesteÅ›my w stanie usÅ‚yszeć pewne istotne dla rozwiÄ…zania zagadek dźwiÄ™ki. DziÄ™ki temu i jedynie wtedy, bÄ™dziemy mogli uporać siÄ™ z poÅ‚Ä…czeniem zagadki muzycznej z typowÄ… zagadkÄ… logicznÄ… i tym sposobem otworzyć pewne drzwi. 

ZaczynajÄ…c mojÄ… przygodÄ™ z „Darkness Within 2: The Dark Lineage”, nie spodziewaÅ‚am siÄ™, że pozycja ta wciÄ…gnie i pochÅ‚onie mnie tak dogÅ‚Ä™bnie, do tego stopnia, że myÅ›lÄ™ o niej aż do tej pory, a to ostatnio, jeÅ›li chodzi o przygodówki zdarza mi siÄ™ niezwykle rzadko. DoskonaÅ‚a fabuÅ‚a, Å›wietne zagadki, rewelacyjny klimat, fajne sterowanie, na dodatek możliwość obejrzenia dwóch zakoÅ„czeÅ„, to z pewnoÅ›ciÄ… bardzo, bardzo duży plus. Od tej chwili gra zajmie jedne z czoÅ‚owych miejsc na mojej póÅ‚ce ulubionych pozycji przygodowych. Wszystkich, którzy jeszcze nie zmierzyli siÄ™ z przeznaczeniem Howarda Loreida, serdecznie zachÄ™cam aby to niezwÅ‚ocznie uczynili.