The Dark Eye: Chains Of Satinav - recenzja

LubiÄ™ sobie najpierw poczytać opinie o grze, zanim zainstalujÄ™ jÄ… na swoim komputerze, by zagrać. Tak też zrobiÅ‚am zanim zakupiÅ‚am kolejnÄ… przygodówkÄ™ firmy Daedalic Entertainment. Przeczytam wiele przychylnych informacji na jej temat. Zaciekawiona i podniecona nowÄ… grÄ…, udaÅ‚am siÄ™ do sklepu, kupiÅ‚am, zainstalowaÅ‚am, odpaliÅ‚am i po jakimÅ› czasie już wiedziaÅ‚am, że nie jest to pozycja, która mogÅ‚aby mnie zachwycić, czy oczarować na tyle, by móc przyznać jej najwyższÄ… ilość punktów w mojej punktacji. The Dark Eye:Chains of Satinav (KlÄ…twa Wron), to przeciÄ™tniak, który nie rozczarowuje, ale i nie powala na kolana. Oprócz niewÄ…tpliwie wielu zalet, pozycja nie uniknęła wad, które rzucajÄ… cieÅ„ na caÅ‚Ä… rozgrywkÄ™, obniżajÄ…c koÅ„cowÄ…  ocenÄ™. 

Wszystko zaczyna siÄ™ w krainie zwanej Andergast, w której po wielu latach ma w koÅ„cu zapanować pokój.  Król spodziewajÄ…c  siÄ™ wizyty królowej Nostri, która przybywa, by przypieczÄ™tować pokój miÄ™dzy dwoma krainami,  organizuje zabawÄ™, w której udziaÅ‚ majÄ… wziąć wszyscy mÅ‚odzieÅ„cy z okolicy. W turnieju DÄ™bowego LiÅ›cia, startuje także bohater opisywanej przeze mnie gry, mÅ‚odzieniec imieniem Geron. ChÅ‚opak ten zostaÅ‚ kiedyÅ› przygarniÄ™ty przez Å‚owcÄ™ ptaków Gwinnlinga. On wyuczyÅ‚ go  fachu, wiÄ™c, tak jak ojciec i Geron jest ptaszoÅ‚apem. Nasz kruczowÅ‚osy bohater, ma pewien dar. Potrafi za pomocÄ… myÅ›li tÅ‚uc przedmioty. Z powodu tej niecodziennej umiejÄ™tnoÅ›ci, a także dziÄ™ki przepowiedni Wróża, spalonego za czary trzynaÅ›cie lat temu na stosie, chÅ‚opak jest w miasteczku nielubiany. WedÅ‚ug wizji Wróża Geron  przynieść ma miasteczku  same nieszczęścia, a Andergastowi rychÅ‚y koniec. Gdy życie Gerona zaczyna biec w dobrym kierunku, po wygranym konkursie może zyskać przychylność króla, jego przybrany ojciec, pewien, że Wróż powróciÅ‚, wysyÅ‚a Gerona do lasu, w poszukiwaniu Nimfy, która jak twierdzi jest kluczem do pokonania czarodzieja. I tak zostaje wplÄ…tany w przygodÄ™, której siÄ™ nie spodziewa. Oprócz ratowania swej ojczystej krainy, przyjdzie mu chronić NimfÄ™ Nuri i pozbyć siÄ™ jasnowidza. 

Jak widzicie fabuÅ‚a nie wnosi w Å›wiat gier przygodowych nic nowego. Kolejny raz przyjdzie nam kogoÅ›, lub coÅ› ratować, spodziewajÄ…c siÄ™, że wszystko jak w bajkach dobrze siÄ™ koÅ„czy. Na szczęście oprócz "odgrzewanego kotleta" w postaci fabuÅ‚y, nie jest aż tak nudno, jak to może wydawać siÄ™ na poczÄ…tku rozgrywki. ZdarzajÄ… siÄ™ zwroty akcji, wspominki na temat kolejnych morderstw, a w koÅ„cu i oglÄ…dane przez nas mordy. Czasami bywa nieco strasznie. 

The Dark Eye:  Chains of Satinav, w Polsce znane jako:  KlÄ…twa Wron, to klasyczna przygodówka point&click, zatem obsÅ‚ugiwanie jej nie sprawi nam żadnej trudnoÅ›ci. PostaciÄ… Gerona sterujemy za pomocÄ… myszy. Jej lewym przyciskiem zabieramy i używamy przedmioty, zaÅ› prawym oglÄ…damy. Tak, jak w klasycznej grze adventure, tak i tu  bardzo ważne sÄ… rozmowy, które przyjdzie nam prowadzić. Niestety czasami miaÅ‚am wrażenie, że byÅ‚o ich za dużo, a niektóre z nich do niczego nie prowadziÅ‚y, a nawet mieszaÅ‚y mi w gÅ‚owie.  Niemniej jednak warto pamiÄ™tać, by rozmawiać z każdÄ… postaciÄ… napotkanÄ… na swej drodze na każdy temat. 

Podczas rozgrywki, jak to w takim rodzaju gier bywa, zbierać bÄ™dziemy przedmioty, które trafiać bÄ™dÄ… do ekwipunku usytuowanego na dole ekranu. Wystarczy najechać myszkÄ… na dóÅ‚ ekranu, by inwentarz siÄ™ nam ukazaÅ‚. Oprócz rzeczy, które zbiera Geron, znajdziemy w nim także notatnik naszego bohatera, w którym zapisywane sÄ… istotne dla posuniÄ™cia fabuÅ‚y fakty. Interfejsu gry nauczymy siÄ™ w samouczku, który bez wzglÄ™du na to jaki tryb rozgrywki wybierzemy, bÄ™dziemy musieli przejść. Twórcy gry nie przewidzieli jego pominiÄ™cia, a szkoda, bo ja nie przepadam za samouczkami i pokazywania mi wszystkiego palcem. 

Tak jak już wczeÅ›niej napisaÅ‚am, rozgrywkÄ™ możemy przejść na dwa sposoby. Możemy ruszyć na Å‚atwÄ… wyprawÄ™ przeznaczonÄ…, jak twierdzÄ… twórcy dla nowych poszukiwaczy przygód. Druga opcja to tryb trudniejszy, przeznaczony dla doÅ›wiadczonego poszukiwacza przygód. Wszystkie uÅ‚atwienia zostanÄ… w niej wyÅ‚Ä…czone. Można je jednak wÅ‚Ä…czyć w dowolnej chwili. JeÅ›li mowa o uÅ‚atwieniach, to klikniÄ™cie klawisza spacji podÅ›wietla wszystkie aktywne przedmioty i miejsca w lokacji, pozwalajÄ…c nam znaleźć istotny przedmiot, potrzebny do ruszenia fabuÅ‚y do przodu lub rozwiÄ…zania zagadki. W grze znajdziemy szereg zagadek przedmiotowych, a także kilka zadaÅ„ logicznych, które do trudnych nie należą, co pewnie ucieszy tych, którzy w przygodówkach ceniÄ… przede wszystkim grywalność i nie zamierzajÄ… siedzieć nad jednÄ… zagadkÄ… wiele godzin, tym bardziej, że nie ma opcji pominiÄ™cia zadania, tak jak to w wielu przygodówkach tej firmy bywaÅ‚o. Każde poprawnie wykonane zadanie sygnalizowane jest dźwiÄ™kiem dzwoneczka, który jest pomysÅ‚em ciekawym, wykorzystywanym już w kilku pozycjach, w które zdarzyÅ‚o mi siÄ™ zagrać. 

MocnÄ… stronÄ… gry, oprócz caÅ‚kiem ciekawych zagadek jest muzyka. Szczególnie Å›licznie ona brzmi w intrze Jest tak klimatyczna i pasujÄ…ca do fabuÅ‚y, że nie wyobrażam sobie, by mogÅ‚a brzmieć inaczej. MogÅ‚am jej sÅ‚uchać i sÅ‚uchać godzinami. W caÅ‚ej rozgrywce oprawa dźwiÄ™kowa trzyma dość wysoki poziom, czego niestety nie można powiedzieć, ani o samych animacjach, ani o animacjach postaci.

O ile animacjom samym w sobie można wiele wybaczyć, bo to tylko rysunki, które poprzedzać majÄ… wydarzenia, które wkrótce zadziejÄ… siÄ™ w grze, to do animacji postaci muszÄ™ siÄ™ przyczepić, bo sÄ… fatalne. Geron porusza siÄ™ malutkimi kroczkami, tak jakby miaÅ‚ zwiÄ…zane nogi, a jego bieganie, to raczej kicanie, które jest zwyczajnie Å›mieszne. Dodatkowo rysownicy chyba nie bardzo wiedzieli jak ma naprawdÄ™ wyglÄ…dać Nuri, bowiem w animacjach prezentuje siÄ™  zupeÅ‚nie inaczej niż w rzeczywistej rozgrywce. 

ZnalazÅ‚am też wiele pomniejszych bÅ‚Ä™dów, takich jak robienie ludzika z kasztanów bez użycia rÄ…k, czytanie tabliczek bez podejÅ›cia do nich i wiele innych. MocnÄ… stronÄ™ gry jest grafika, szczególnie tÅ‚a, które wyglÄ…dajÄ… przepiÄ™knie. Gorzej prezentujÄ… siÄ™ postaci, których rysunek przypomina mi trochÄ™ gry z rodzaju hidden-object, co oczywiÅ›cie zÅ‚e nie jest, bo razem tworzy caÅ‚kiem Å‚adnÄ… oprawÄ™ graficznÄ…. 

SÅ‚abo prezentuje siÄ™  również dubbing. Praca aktorów nie należy do najwyższych lotów. Czasami jest wrÄ™cz mdÅ‚a, a emocje wyrażane gÅ‚osem siÄ™gajÄ… zera. Przy takiej iloÅ›ci postaci, które spotykamy w grze, oczekiwaÅ‚am wiele barwnych osobowoÅ›ci, które intonacjÄ… gÅ‚osu aktorów, oddadzÄ… charakter ludzki, a odnalazÅ‚am tylko dwie takie postaci, wÅ›ród których nie znalazÅ‚ siÄ™ niestety  Geron. SÄ… nimi Nuri i krasnolud Gram. To chyba najbardziej charakterne postaci gry, choć naiwność Nuri, której Geron mógÅ‚ wcisnąć każde kÅ‚amstwo, każdÄ… bajeczkÄ™,  czasami jest irytujÄ…ca. Mimo to jej osoba  jest najbardziej wyraźnie zarysowana przez aktorkÄ™ podkÅ‚adajÄ…cÄ… gÅ‚os w wersji angielskiej gry, w jakÄ… graÅ‚am piszÄ…c ten artykuÅ‚.  Niestety nie miaÅ‚am okazji zagrać w niemieckÄ… wersjÄ™, która być może jest zdecydowanie lepsza. W Polsce gra dostÄ™pna jest w polskiej wersji kinowej, czyli w postaci polskich napisów. 

PodsumowujÄ…c, moje oczekiwanie wzglÄ™dem kolejnego dzieÅ‚a Daedalicu byÅ‚y niewspóÅ‚mierne z tym, co otrzymaÅ‚am. Nie twierdzÄ™, że gra nie jest godna uwagi, owszem jest, choćby ze wzglÄ™du na swojÄ… grywalność i niezÅ‚e zagadki, a także pewien rodzaj melancholii i smutku tu siÄ™ przewijajÄ…cy , pasujÄ…cy do baÅ›niowej formy rozgrywki. Gdyby tylko pewne rzeczy zostaÅ‚y w grze zmienione i poprawione, otrzymaÅ‚a by ona ode mnie jednÄ… z najwyższych not, a tak traktowana jest na growy przeciÄ™tniak.