Agatha Christie - Hercule Poirot: The First Cases - recenzja

Agathy Christie nikomu szczególnie mocno nie trzeba przedstawiać. Zapewne wiÄ™kszość wie kim byÅ‚a, zna jej twórczość literackÄ…, czytaÅ‚a jej książki. Zapewne wielu miaÅ‚o przyjemność oglÄ…dać filmy i seriale, które powstaÅ‚y na bazie jej kryminaÅ‚ów, czy to z postaciÄ… uroczej panny Marple czy też Herkulesa Poirota. Skoro interesujecie siÄ™ grami to Å›miem twierdzić, że znacie także gry, które w mniejszym czy w wiÄ™kszym stopniu bazujÄ… na dzieÅ‚ach pisarki. Przygodówki z cyklu „Agatha Christie” cieszÄ… siÄ™ niesÅ‚abnÄ…cÄ… popularnoÅ›ciÄ… i pojawienie siÄ™ kolejnej z nich, zawsze sprawia radość, nie wyÅ‚Ä…czajÄ…c oczywiÅ›cie mojej skromnej osoby. Dlatego z wielkÄ… przyjemnoÅ›ciÄ… przybliżę Wam dziÅ› w recenzji, kolejne growe dzieÅ‚o sygnowane nazwiskiem wielkiej pisarki. Gra nosi tytuÅ‚ Agatha Christie - Hercule Poirot: The First Cases i jest klasycznÄ…, detektywistycznÄ… grÄ… przygodowÄ… autorstwa studia Blazing Griffin, wydanÄ… dziÄ™ki Microids. 

Agatha Christie - Hercule Poirot: The First Cases – zarys fabularny

Zanim zacznÄ™ poruszać kwestiÄ™ fabuÅ‚y tejże przygodówki, pozwolÄ™ sobie na pewnÄ… dygresjÄ™. Otóż nie wiem czy zauważyliÅ›cie, ale twórcy gier zaczynajÄ… wracać do korzeni i to dosÅ‚ownie, cofajÄ…c siÄ™ mocno w czasie. Tak też jest w przypadku nowej gry z serii „Agatha Christie”, która, co ciekawe, podobnie jak najnowszy Sherlock od studia Frogwares, skupia siÄ™ na mÅ‚odoÅ›ci gÅ‚ównego bohatera, czy też powinno siÄ™ napisać, prowadzÄ…cego Å›ledztwo detektywa, na jego zawodowych poczÄ…tkach. 

W Agatha Christie - Hercule Poirot: The First Cases bowiem przejmujemy kontrolÄ™ nad znajomym nam z poprzednich gier Herkules Poirotem, ale w tym przypadku, jest on dopiero na poczÄ…tku swojej oszaÅ‚amiajÄ…cej kariery detektywistycznej. Tak wÅ‚aÅ›ciwie jest na razie zwykÅ‚ym policjantem z Belgii, który patrolujÄ…c okolicÄ™ zostaje zaczepiony przez mÅ‚odÄ… i podekscytowanÄ… kobietÄ™. Ta prosi g o natychmiastowe ruszenie za niÄ… i wyjaÅ›nienie sprawy pewnej bransoletki, która zaginęła. Elizabeth, bo tak ma na imiÄ™ wspomniana niewiasta, jest sÅ‚użącÄ… w domu pani Van der Bosh, przekonanej, że biżuteryjna ozdoba zostaÅ‚a skradziona. O czyn ów podejrzewa innÄ… sÅ‚użącÄ…. SprawÄ… oczywiÅ›cie, bardzo skrupulatnie zajmuje siÄ™ Poirot, który robi to tak sprawnie, że zyskuje przychylność córki pani domu, Angeline. A ponieważ  po latach przyszÅ‚a pani mÅ‚oda jest szantażowana, ta prosi, już wtedy profesjonalnego detektywa, Herkulesa Poirota o pomoc. Ten oczywiÅ›cie przyjmuje zadanie i w pewny zimowy dzieÅ„, przybywa do posiadÅ‚oÅ›ci Angeliny i jej narzeczonego Gideona, by uczestniczÄ…c w przyjÄ™ciu zarÄ™czynowym tych dwojga, jednoczeÅ›nie zająć siÄ™ sprawÄ… szantażu. Wkrótce jednak dochodzi do tragedii, a sprawy mocno siÄ™ komplikujÄ…. Na jaw wychodzÄ… mniejsze czy wiÄ™ksze grzeszki i tajemnice zebranych w posiadÅ‚oÅ›ci goÅ›ci, z którymi, dość sprawnie, poprzez rozmowy i obserwacje, radzi sobie sÅ‚awny już wtedy, detektyw Herkules Poirot. 

W tym miejscu pozwolÄ™ sobie ponownie skrÄ™cić tematycznie, nieco odbiegajÄ…c od fabuÅ‚y, choć mocno siÄ™ z niÄ… Å‚Ä…czÄ…c. Otóż twórcy gry, pozwolili sobie skoncentrować siÄ™ nie tylko na samym oszustwie, nie tylko na innej tragedii, do jakiej dochodzi w miÄ™dzyczasie, ale także na zupeÅ‚nie innych, pobocznych wÄ…tkach. DziÄ™ki temu poruszono zagadnienia nierównoÅ›ci spoÅ‚ecznej, walki klas, domagania siÄ™ wÅ‚asnych praw czy ogólnie niesprawiedliwoÅ›ci. DziÄ™ki temu fabuÅ‚a tejże przygodówki nie jest pÅ‚ytka, a wielowÄ…tkowa i oprócz tego, że niezwykle wciÄ…ga i wartko przechodzi przez kolejnych dziewięć rozdziaÅ‚ów, nie skupia siÄ™ tylko na jednym problemie. Czyni to grÄ™ bardziej autentycznÄ…, nawet mimo tego, że pewne kwestie wydajÄ… siÄ™ być przerysowane. 

Agatha Christie - Hercule Poirot: The First Cases – gra detektywistyczna „peÅ‚nÄ… gÄ™bÄ…”

WspomniaÅ‚am, że najnowsza produkcja przygodowa z Herkules Poirotem w roli gÅ‚ównej to gra detektywistyczna, nie bez powodu. Otóż rozgrywka w niej skupia siÄ™ na zadaniach iÅ›cie skoncentrowanych na rozmowach, zdobywaniu informacji, wskazówek i poszlak i Å‚Ä…czeniu ich w umyÅ›le detektywa, w sposób bardzo analityczny. I znowu na myÅ›l przychodzÄ… gry od ukraiÅ„skiego studia Frogwares. Otóż podobnie jak w przypadku detektywa Sherlocka Holmesa, tak i tu zebrane poszlaki, spostrzeżenia, tudzież wskazówki, pojawiajÄ… siÄ™ w tak zwanej „mapie umysÅ‚u”. Jest to nie tylko obraz zdolnoÅ›ci dedukcyjnych detektywa Poirota, nie tylko zadanie przygodowe w grze, ale także coÅ› w rodzaju notatnika, nieodzownego atrybutu gier z gatunku przygodowego.

Tak wÅ‚aÅ›ciwie caÅ‚a gra, poczÄ…wszy od prologu, przez wszystkie dziewięć rozdziaÅ‚ów skupia siÄ™ na posuwaniu fabuÅ‚y do przodu, wÅ‚aÅ›nie dziÄ™ki „mapie umysÅ‚u” Otóż rozmowy, jakie prowadzimy z gośćmi zebranymi w posiadÅ‚oÅ›ci, prowadzÄ… do pozyskania wskazówki, która pojawia siÄ™ w miejscu, w którym czekajÄ… nas postawione nam przez grÄ™ zadania. W każdym z nich przyjdzie nam Å‚Ä…czyć zebrane dane, poznane przez detektywa informacje w sieć powiÄ…zaÅ„, poprzez przeciÄ…ganie żóÅ‚tej kreski od wskazówki, do wskazówki. Efektem tego jest wyciÄ…gniÄ™cie wniosku, interpretacja Poirota, a także możliwość kolejnego dialogu. 

ZadaÅ„ w grze mamy co niemiara, z czasem Å‚Ä…czenia  powiÄ…zaÅ„ mocno siÄ™ komplikuje, gdyż wskazówki zebrane przez detektywa sÄ… czÄ™sto do siebie bardzo podobne, a tok myÅ›lenia detektywa dość pokrÄ™cony, ale sama forma jest intrygujÄ…ca, a dochodzenie bardzo szybko wciÄ…ga. GrajÄ…c miaÅ‚am poczucie, że chce wciąż wiÄ™cej, co jest oczywiÅ›cie zaletÄ… tejże przygodówki. I choć „mapa umysÅ‚u” i zadania w niej nam przeznaczone, mogÄ… sprawiać wielu z nas pewien problem, albo przynajmniej niedogodność, to twórcy nie pozostawili graczy samych sobie. Otóż istnieje w tym wypadku opcja pozostawienia sobie podpowiedzi, które pozwalajÄ… nam znacznie uÅ‚atwić zadanie. Gra, choć sama z siebie trudna nie jest, to Å‚Ä…czenie faktów bywa czÄ™sto dość skomplikowane. Dlatego też dziÄ™ki pomocy, z czasem, gdy próbujemy raz, drugi czy trzeci poÅ‚Ä…czyć dwie wskazówki ze sobÄ…, gra sygnalizuje nam, poprzez migotanie wskazówek, które z nich majÄ… być poÅ‚Ä…czone. Jest to dobre rozwiÄ…zanie, bo nie wprowadza graczy w niepotrzebnÄ… frustracjÄ™. 

Oprócz wspomnianego Å‚Ä…czenia wÅ‚aÅ›ciwym poÅ‚Ä…czeÅ„ w zasobnym umyÅ›le detektywa, ważny element rozgrywki stanowiÄ… rozmowy. Tych mamy w grze naprawdÄ™ sporo. Możemy podczas dialogów wybierać  różne opcje, ale mamy też w tym wypadku kolejne wyzwanie. Podczas rozmów, by wydobyć z osoby, potencjalnie podejrzanej, cennÄ… informacjÄ™, detektyw musi dziaÅ‚ać rozważnie, wÅ‚aÅ›ciwie dobierajÄ…c kwestie dialogowe. Może być w rozmowie z danÄ… osobÄ… zarówno pochlebczy, albo pokorny, mówić ostrzegawczo, albo z naciskiem  i wiele innych. Wszystko ma doprowadzić do tego, by podczas rozmowy ekran stawaÅ‚ siÄ™ zielony, a nasz rozmówca zÅ‚agodniaÅ‚ i wyjawiÅ‚ detektywowi swój sekret. Daje to nie tylko osiÄ…gniÄ™cie w grze (jest ich sporo), ale także nowÄ… opcjÄ™ dialogowÄ…. Czasami, nawet jak popeÅ‚nimy bÅ‚Ä…d, gra każe nam tÄ… czynnoÅ›ci powtórzyć. Ten chwyt ma swoje plusy i minusy, bo z jednej strony nie pozwala zaprzepaÅ›cić dokonanych postÄ™pów w grze, ale z drugiej mocno upraszcza rozgrywkÄ™. 

Oprócz zadaÅ„ w „mapie umysÅ‚u”, licznych rozmów, na graczy czeka także klasyczna część przygodowa, czyli eksploracja. Do zwiedzenia mamy dość sporÄ… część, zarówno w domu w prologu, jak już w normalnej grze, w zupeÅ‚nie innej posiadÅ‚oÅ›ci. Jest i część ogrodu. Na swej drodze, w nad wyraz liniowej rozgrywce, napotykać bÄ™dziemy przedmioty, które możemy oglÄ…dać. Gra nie posiada klasycznego ekwipunku, a dana rzecz jest używana automatycznie. Podczas wÄ™drówki możemy natknąć siÄ™ na pewne smaczki, w postaci wÅ‚Ä…czenie gramofonu i posÅ‚uchania sobie uroczej muzyki, czy  przyjrzenia siÄ™ wielkim stojÄ…cym zegarom lub roÅ›linnoÅ›ci. Jest to jedynie pewne urozmaicenie gry, no i kolejna okazja do zdobycia osiÄ…gniÄ™cia. 

Agatha Christie - Hercule Poirot: The First Cases – sÅ‚owo o grafice i sterowaniu

Opisywana gra jest klasycznÄ… przygodówkÄ… „wskaż i kliknij”, którÄ… obsÅ‚ugujemy za pomocÄ… nieodzownego atrybutu gracza przygodowego, czyli myszki. PostaciÄ… kieruje siÄ™ niezwykle pÅ‚ynnie, nie zauważyÅ‚am jakiÅ› zwiÄ…zanych z tym problemów. Interfejs skupia siÄ™ na na trzech oznaczeniach. „Wykrzyknik” sygnalizuje nam, że w „mapie umysÅ‚u” pojawiÅ‚a siÄ™ jakaÅ› wskazówka. Litera „R” to wspomniana mapa, zaÅ› „F” to profil każdej osoby, z jakÄ… detektywowi przyjdzie w grze obcować. 

Co do samej obsÅ‚ugi w „mapie umysÅ‚u”, to w tym przypadku wskazówki możemy Å‚Ä…czyć zarówno za pomocÄ… kursora myszy, co czasami nie jest zbyt przyjemne, bo czuÅ‚ość gryzonia powoduje, że caÅ‚y ekran lata na lewo i prawo, i trafienie we wÅ‚aÅ›ciwie miejsce bywa uciążliwe. Można siÄ™ oczywiÅ›cie do tego przyzwyczaić. Ale po co! Zadanie można sobie znacznie uproÅ›cić. Zamiast sterowania myszÄ…, możemy bowiem użyć klawiszy strzaÅ‚ek, i manewrujÄ…c nimi, znacznie Å‚atwiej trafiać w odpowiednie miejsce. CaÅ‚a obsÅ‚uga gry odbywa siÄ™ jednak za pomocÄ… „gryzonia”, jego przycisków, gÅ‚ównie jednego i jest wyjÄ…tkowo intuicyjna, prosta, Å‚atwa i przyjemna. Sama gra poprowadzi nas dziÄ™ki samouczkowi w postaci prologu, po potencjalnych zawiÅ‚oÅ›ciach gry. Samouczka nie da siÄ™ pominąć, podobnie jak animacji, czy jak ktoÅ› woli cut-scenek.

Skoro jesteÅ›my przy animacjach, to najwyższa pora przyjrzeć siÄ™ otoczce graficznej, czyli temu co od razu rzuca siÄ™ nam w oczy podczas zabawy, i na co wielu graczy przygodowych zwraca uwagÄ™. Agatha Christie - Hercule Poirot: The First Cases to gra bardzo Å‚adna graficznie, Å‚Ä…czÄ…ca rysunkowe 2D z 3D, trochÄ™ zbaczajÄ…ca w stronÄ™ gier casualowych, w których to rozmowy nie sÄ… dźwiÄ™czne, a na ekranie pojawia siÄ™ obraz postaci, czy to naszego protagonisty czy też rozmówcy. 

Lokacji w grze jest sporo, majÄ… one bardzo różny charakter. Gra przyjemnie operuje Å›wiatÅ‚em,, co mocno widoczne jest choćby w animacjach. Uderza jednak wspólna graficzna cecha wszystkim miejscówek jakie zwiedzamy. Otóż dalsze tÅ‚o bywa czÄ™sto niewyraźne, rozmazane, jakby owÅ‚adniÄ™te mgÅ‚Ä…. Ten celowy zamysÅ‚ twórców może siÄ™ jednym podobać, mam tego Å›wiadomość, ale mnie samej niezbyt przypadÅ‚ do gustu. Jak wspomniaÅ‚am powyżej, lokacji do zwiedzenia w grze mamy sporo, ale te czÄ™sto przedstawiajÄ… siÄ™ nam tak, jakby byÅ‚o nie skoÅ„czone. Nieźle narysowano także postaci gry, każda ma swój charakter budowany nie tylko poprzez to co mówi, ale także dziÄ™ki sposobowi bycia, obrazowanemu przez jej narysowanie. 

Tu na uwagÄ™ zasÅ‚uguje nie tylko Herkules Poirot, który bardzo przypomina tego z innych gier, ale przede wszystkim filmów. I choć sÄ… to jego pierwsze sprawy, możemy już zaobserwować jego charakterystycznÄ… postawÄ™, sposób bycia, mówienia, czyli dozÄ™ zadufania z domieszkÄ… Å‚agodnoÅ›ci i niezwykÅ‚ej kultury osobistej. Nie tylko detektyw jest postaciÄ… dobrze w grze zbudowanÄ…. Mamy tu zarys naprawdÄ™ ciekawych osobistoÅ›ci, jak choćby samej Casandry Van der Bosh, oschÅ‚ej, wyniosÅ‚ej i pyskatej pani domu. O postaciach gry można mówić sporo. Jedne sÄ… bardziej, drugie mniej wyraziste, ale każda z nich jest zdecydowania „jakaÅ›”. 

Agatha Christie - Hercule Poirot: The First Cases – oprawa dźwiÄ™kowa

Klimacik rozgrywki buduje oczywiÅ›cie oprawa dźwiÄ™kowa, której dajÄ™ duży plusik. Na pierwszy plan wysuwa siÄ™ oczywiÅ›cie linia melodyczna, która towarzyszy nam w intro, idealnie pasujÄ…ca do dzieÅ‚ o Herkulesie Poirot. Przyznam siÄ™, że spodobaÅ‚a mi siÄ™ tak bardzo, że zdarzyÅ‚o siÄ™ po zakoÅ„czeniu gry jeszcze raz wÅ‚Ä…czyć jÄ… od poczÄ…tku, by wsÅ‚uchać siÄ™ w przyjemnie dla ucha dźwiÄ™ki. Nie mam nic do zarzucenie także reszcie oprawy dźwiÄ™kowej, która idealnie wpisuje siÄ™ w klimacik gry kryminalno-detektywistycznej, fajnie go podkrÄ™cajÄ…c.

Najnowsza gra z serii „Agatha Christie” to dzieÅ‚o, różniÄ…ce siÄ™ w kwestii dźwiÄ™kowej z pozostaÅ‚ymi tytuÅ‚ami z tego przygodowego cyklu. Przede wszystkim tym, że nie wszystkie dialogi w grze sÄ… mówione. Część pojawia siÄ™ jedynie w formie tekstu, w który, choć znalazÅ‚am w nim nieco bÅ‚Ä™dów w polskiej wersji, w jakiej gra jest dostÄ™pna, to w ogólnej ocenie, wypada caÅ‚kiem dobrze. 

SkupiajÄ…c siÄ™ na kwestii dźwiÄ™ków, nie sposób pominąć angielskiej wersji gry, czyli aktorów, którzy wcielajÄ… siÄ™ w postaci, z jakimi mamy do czynienia w grze Agatha Christie - Hercule Poirot: The First Cases. Tu od razu Wam powiem, jest…..doskonale. To wÅ‚aÅ›nie dziÄ™ki nim gra staje siÄ™ bardzo wiarygodna, wciÄ…gajÄ…ca, autentyczna. Bardzo, przepraszam za kolokwializm „na miejscu” jest sam detektyw Poirot, który mimo swego nieopierzenia i pierwszych spraw, już rysuje pierwsze oznaki tego, co możemy Å›ledzić w innych grach. Jego belgijski akcent, sposób mówienia, nonszalancja w gÅ‚osie, butność i pewność siebie pomieszana z niepewnoÅ›ciÄ…, to coÅ› przecudownego i jakże autentycznego. Niczego nie można odmówić także pozostaÅ‚ym postaciom gry. 

Agatha Christie - Hercule Poirot: The First Cases - gra nie do końca doskonała

Recenzowana przez mnie część serii, jest dziełem niezależnego studia i w dużej mierze, niestety to widać. I choć Agatha Christie - Hercule Poirot: The First Cases to naprawdę świetna gra, niezwykle wciągająca i dobrze wpisująca się w styl poprzedniczek, to nie zabrakło w niej mniejszych czy większych niedociągnięć. Postanowiłam je umieścić w osobnej części mojej recenzji, bo wymagają specjalnego im przyjrzenia się.

Po pierwsze, jak już wspominaÅ‚am, gra graficznie jest urocza, może nie powala i nie zachwyca, ale może siÄ™ podobać. Problem w tym, że jest jakby niedokoÅ„czona. EksplorujÄ…c jÄ… dostrzegamy obszary, które sÄ… dla nas Å›cianÄ…. Nie przejdziemy w lewo, w prawo, w dóÅ‚ czy w dowolnym dla nas kierunku, bo na danej lokacji nic już dalej nie ma, tylko czarne tÅ‚o, czarna dziura. Owszem, widuje siÄ™ gry w takim wÅ‚aÅ›nie wykonaniu, ale czy takowa forma pasuje do przygodówki z serii Agatha Christie? WedÅ‚ug mnie, nie bardzo. 

Po drugie sposób ubierania siÄ™ postaci gry. Nie bardzo pojmuje dlaczego twórcy nie zdecydowali siÄ™ na przebieranie bohaterów rozgrywki, którzy wciąż, nawet po latach, chodzÄ… ubrani w takie same stroje. Nie rozumiem, dlaczego detektyw Poirot, udajÄ…c siÄ™ do posiadÅ‚oÅ›ci, by zająć siÄ™ sprawÄ… szantażu, wiedzÄ…c, że jest czas zimowy, wybraÅ‚ siÄ™ tam w marynarce. Tak odziany, w cienkim stroju, i w czerwonych pantoflach, paraduje po Å›niegu. Hmm…..czemu tak?

Po trzecie powtarzane do znudzenia kwestie, jakie podczas, choćby dedukcji wypowiada Herkules Poirot. O ileż gra byÅ‚aby przyjemniejsza, gdyby nasz detektyw czasami mówiÅ‚ coÅ› innego, a nie powtarzaÅ‚ tekst jak zdarta pÅ‚yta. 

Po czwarte straszne liniowość gry, która, pomijajÄ…c kwestie zadaniowe, przechodzi siÄ™ praktycznie sama. To ona narzuca nam co w danym momencie mamy zrobić. PróbujÄ…c wejść w dane w drzwi, nagle sÅ‚yszymy, że w tym momencie nie jest nam to potrzebne, wiÄ™c zwyczajnie nie wejdziemy. 

Ostatecznie po piÄ…te i chyba najbardziej irytujÄ…ce, szczególnie mnie uchybienie twórców, to brak możliwoÅ›ci zapisania gry w dowolnym momencie. PowtarzaÅ‚am i bÄ™dÄ… powtarzać, że nie trawiÄ™ przygodówek, które majÄ… takowe ograniczenia. Automatyczny zapis nie powinien dotyczyć przygodówek, szczególnie takich, których istota sÄ… zagadki. Nie może być tak, że do danego momentu nie możemy wrócić, bo gra nie oferuje rÄ™cznego zapisu. To zdecydowanie najwiÄ™kszy jej minus. 

Agatha Christie - Hercule Poirot: The First Cases - podsumowanie

Seria Agatha Christie to jeden z lubianych zestawów przygodowych, które jednak zdajÄ… siÄ™ być skierowane do odpowiedniego typu graczy. Gra spodoba siÄ™ przede wszystkim fanom rozgrywki skupionej na dochodzeniu, na czysto detektywistycznych zagadnieniach. Jej mocnÄ…, jak i nie najmocniejszÄ… stronÄ… jest klimat i to że potrafi szybko zaciekawić fabularnie, niebywale wciÄ…ga i intryguje. Nie jest to także tytuÅ‚ o fabule jednowymiarowej, bowiem podczas zabawy z przygodówkÄ… ta skrÄ™ca w bardzo różne Å›cieżki. Ciekawie zbudowane postaci, mnogość dialogów, miÅ‚a dla oka grafika i postać Herkulesa Poirota, która idealnie wpisuje siÄ™ w to, co o nim wiemy, choćby z książek, filmów czy gier. Drobnym zgrzytem sÄ… wspomniane wyżej niedociÄ…gniÄ™cia, które mimo wszystko nie psujÄ… satysfakcji z zabawy. Rozczarowaniem….brak zapisów. Nie mniej jednak ja bawiÅ‚am siÄ™ naprawdÄ™ dobrze. JeÅ›li lubicie książki Agathy Christie, graliÅ›cie w poprzednie gry, czy oglÄ…daliÅ›cie filmy to ten tytuÅ‚ z pewnoÅ›ciÄ… przypadnie Wam do gustu. Sprawdźcie sami. Serdecznie polecam!

Serdecznie dziękujemy GOG.com za udostępnienie gry do recenzji

TestowaliÅ›my grÄ™ w wersji na komputery osobiste PC.