Dicker Max - World of Tanks

autor:

Dicker Max - opis, uzbrojenie, dane techniczne

Sekcja: niemcy_premium

Poziom: 6

Wytrzymałość: 550

Waga: 25.04 / 26.7 t

Cena: 3 200

Załoga: Commander
Gunner
Driver
Radio Operator
Loader

Moc silnika Dicker Max: 272

Max. prędkość Dicker Max: 40

Szybkość obrotu Dicker Max: 35

Szybkość obrotu wieży Dicker Max:

Pancerz Dicker Max: front 50
sides 20
rear 20

Pancerz wieży Dicker Max: ---

Działo Dicker Max: 10,5 cm K 18 L/52

Ilość pocisków w Dicker Max: 26

Obrażenia:

Penetracja: 127-211 mm

Szybkostrzelność:

Zasięg widoku: 400 m

Zasieg radia: 620 m

Opis Dicker Max

We wrzeÅ›niu 1939 roku Naczelne Dowództwo Wojsk Ladowych III Rzeszy nakazaÅ‚o firmie Krupp'a zaprojektowanie nowego niszczyciela czoÅ‚gów uzbrojonego w dziaÅ‚o 105 lub 128mm. Nowy pojazd byÅ‚by w stanie niszczyć czoÅ‚gi wroga i silnie ufortyfikowane pozycje. Na poczÄ…tku / w poÅ‚owie 1941,zakÅ‚ady Krupp-Gruson wyprodukowaÅ‚y dwa prototypy takich pojazdów i 31 marca 1941 roku pierwszy z nich zostaÅ‚ zaprezentowany Adolfowi Hitlerowi. Fuhrer nakazaÅ‚ dalszy rozwój ciężkich niszczycieli czoÅ‚gów uzbrojonych w dziaÅ‚a 105mm lub 128mm. RozkazaÅ‚ również że masowa produkcja Selbstfahrlafette 10.5cm musi rozpocząć siÄ™ na wiosnÄ™ 1942 roku, jednak zarzucono te plany z powodu produkcji innych pojazdów.

Selbstfahrlafette 10.5cm byÅ‚ uzbrojony w potężne dziaÅ‚o 105mm Krupp K18 L/52 z ograniczonym przesuwaniem 8 stopni (w lewo i prawo). Jako bazÄ™ pojazdu stanowiÅ‚o zmodyfikowane podwozie czoÅ‚gu Panzer IV Ausf. A. Samo dziaÅ‚o zostaÅ‚o opracowane przez firmy Krupp i Rheinmetall na podstawie ciężkiego dziaÅ‚a polowego 105mm SK 18 L/52. DziaÅ‚o to potrafiÅ‚o przebić pancerz o gruboÅ›ci 111mm pod kÄ…tem nachylenia 30 stopni z odlegÅ‚oÅ›ci 2000 metrów. NajwiÄ™kszym minusem tego pojazdu byÅ‚o sÅ‚abe opancerzenie (grubość pancerza wahaÅ‚a siÄ™ od 10mm do 50mm), otwarty przedziaÅ‚ bojowy czyniÅ‚ go jeszcze bardziej wrażliwym na ostrzaÅ‚. Pojazd napÄ™dzany byÅ‚ silnikiem Maybach HL 120 TRM o Å‚Ä…cznej mocy 300 koni mechanicznych, umożliwiajÄ…cy mu poruszanie siÄ™ z prÄ™dkoÅ›ciÄ… 40 kilometrów na godzinÄ™ (Po szosie).

Oba prototypy wcielono do Panzerjäger Abteilung 521, stworzonego specjalnie do inwazji na Gibraltar, który jednak potem zostaÅ‚ rozwiÄ…zany. Przed rozpoczÄ™ciem Operacji "Barbarossa" pojazdy te znajdowaÅ‚y siÄ™ w 3. Dywizji Pancernej. Po niespeÅ‚na tygodniu walk stracono pierwszy pojazd (W wyniku wybuchu amunicji), drugi odesÅ‚ano do fabryki z powodu licznych usterek technicznych. Dalsze losy sÄ… nieznane. Pojazd ten okazaÅ‚ siÄ™ bardzo skutecznÄ… broniÄ… w walce z T-34 oraz KW-1, jednak systematyczne ograniczanie produkcji uzbrojeniach w nastÄ™pnych latach wojny nie pozwoliÅ‚y na jego dalszÄ… produkcjÄ™.

ŹródÅ‚a
1. http://www.achtungpanzer.com/sel105.htm#pzjag